Uzasadnienie
W dniu 25 czerwca 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniesioną w dniu 2 czerwca 2008 roku skargę K.Z. na swoją decyzję z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług. W skardze zawarty był wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu.
W dniu 4 lipca 2008 roku do sądu wpłynął wypełniony przez skarżącego formularz PPF, w którym rozszerzył on swój wniosek o prawo pomocy wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz akt administracyjnych sprawy wynika, iż skarżący jest od ponad 4 lat osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, okresowo niepełnosprawną w stopniu lekkim. Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu będącym własnością córki, nie osiąga żadnych dochodów, utrzymuje się z okresowej pomoc opieki społecznej, zbierania surowców wtórnych, korzysta także z darmowych posiłków wydawanych przez instytucje charytatywne, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
K.Z. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, o lekkim stopniu niepełnosprawności, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędność, utrzymuje się z pomocy opieki społecznej, zbierania surowców wtórnych oraz pomocy rzeczowej instytucji charytatywnych. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.