Uzasadnienie
A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] uznającą za nieprawidłowe jej stanowisko przedstawione we wniosku z dnia [...]. (data wpływu [...]r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji.
Zaskarżona obecną skargą interpretacja jest konsekwencją podjęcia dwu poprzednich prawomocnych wyroków WSA w Łodzi, a mianowicie wyroku z dnia 30 listopada 2010r., I SA/Łd 866/10, oraz wyroku z dnia 24 listopada 2011r., I SA/Łd 1196/11, mocą których zostały uchylone dwie kolejne interpretacje Ministra Finansów, negatywnie rozpoznające wniosek Spółki z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 189 - 190).
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, celowe jest zawieszenie postępowania, przedmiotem tego postępowania jest bowiem interpretacja przepisów art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a spór między stronami na gruncie tych przepisów dotyczy tego, czy można uznać, tak jak twierdzi spółka, za koszty uzyskania przychodu spółki wydatki poniesione w związku z tzw. "reklamacjami polubownymi", czy też może tego rodzaju wydatki mieszczą się, tak ja przyjął organ interpretacyjny, w pojęciu reprezentacji, która z kolei jest wyłączona z tych kosztów. Żródłem tego sporu jest odmienne pojmowanie pojęcia reprezentacji przez obie strony. Pojęcie to tak w słownikach języka polskiego, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych jest interpretowane w różnorodny sposób. Można spotkać poglądy, wedle których reprezentacja oznacza grupę osób, instytucję występującą w czyimś imieniu, reprezentującą czyjeś interesy, przedstawicielstwo; okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związane ze stanowiskiem, pozycją społeczną; ale też i wizerunek, kreowanie oraz utrwalanie pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów, działanie skierowane na stworzenie oczekiwanego pozytywnego wizerunku.
Na tą rozbieżność zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, który uznał, iż wykładnia pojęcia reprezentacja rodzi wiele problemów. W konsekwencji Sąd ten postanowieniem z dnia [...]., [....], przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj. "czy wydatki na zakup usług gastronomicznych, podawanych i świadczonych w trakcie spotkań z kontrahentami, odbywającymi się w siedzibie podatnika, jak też poza tą siedzibą należące do kategorii wydatków, o których mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., w każdym przypadku należy zaliczyć do kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów". Pomimo, iż zagadnienie to zostało sformułowane na tle usług gastronomicznych, to jednakże, jak dowodzi analiza uzasadnienia tego postanowienia, NSA zmierza nie tyle do rozważenia czy usługi gastronomiczne stanowią czy nie stanowią kosztów reprezentacji, co do "zdefiniowania na użytek prawa podatkowego pojęcia,reprezentacji>".
Zresztą usługi gastronomiczne NSA wprost i wyraźnie uznaje za koszty reprezentacji, podnosząc, że nieprawidłowe jest zawężanie pojęcia reprezentacja do reprezentacji okazałej, wystawnej, kosztowej. Udzielenie odpowiedzi na to pytanie w bezpośredni sposób wpływa więc na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a Sąd poprzez zawieszenie postępowania zrealizuje cel, jakim jest zapewnienie jednolitości orzecznictwa sądowego, jak i ekonomiki postępowania sądowoadministracyjnego, ewentualne rozstrzygnięcie sprawy nie będzie bowiem kolidowało ze stanowiskiem NSA.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.
dc