Uzasadnienie
Rada Miasta Rawa Mazowiecka w dniu 12 czerwca 2017r. podjęła Uchwałę nr XXIX/224/17 w sprawie określenia zasad udzielania dotacji celowej na dofinansowanie wymiany źródeł ciepła na obszarze Miasta Rawa Mazowiecka na lata 2017-2018.
W § 1 uchwały wskazano w szczególności podmioty uprawnione do otrzymania dotacji celowej a zasady udzielania dotacji określono w Regulaminie udzielania dotacji celowej na dofinansowanie przedsięwzięć mających na celu ograniczanie niskiej emisji realizowanych w ramach zadania: "Poprawa jakości powietrza w Rawie Mazowieckiej" stanowiącym załącznik Nr 1 do Uchwały Nr XXIX/224/17.
Uchwałą Nr 22/107/2017 z dnia 13 lipca 2017r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Łodzi stwierdziło nieważność § 1 Uchwały Nr XXIX/224/17 Rady Miasta Rawa Mazowiecka z 12 czerwca 2017r. w następującej części:
- - po wyrazach "osobom fizycznym" w zakresie zwrotu o brzmieniu "nieprowadzącym działalności gospodarczej w lokalu wskazanym do dotacji",
- - po wyrazach "osobom prawnym" w zakresie zwrotu o brzmieniu "niedziałającym w celu osiągnięcia zysku" oraz nieważności Załącznika Nr 1 do tej uchwały w następującej treści:
- - w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. a w zakresie zwrotu o brzmieniu "nieprowadzącym działalności gospodarczej w lokalu wskazanym do dotacji",
- - w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. c w zakresie zwrotu o brzmieniu: "niedziałającym w celu osiągnięcia zysku",
- - w zakresie § 4 ust. 2 pkt 2.
W uzasadnieniu uchwały wskazano, że zgodnie z art. 403 ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska, finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej może polegać na udzieleniu dotacji celowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych, z budżetu gminy na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji podmiotów niezaliczonych do sektora finansów publicznych w szczególności: osób fizycznych, wspólnot mieszkaniowych, osób prawnych i przedsiębiorców, jak również jednostek sektora finansów publicznych będących gminnymi lub powiatowymi osobami prawnymi. W myśl art. 403 ust. 5 ww. ustawy, do kompetencji organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego (dalej: jst) należy określenie zasad udzielania dotacji celowej, obejmujące w szczególności kryteria wyboru inwestycji do finansowania lub dofinansowania oraz tryb postępowania w sprawie udzielania dotacji i sposób jej rozliczania.
W § 1 treści Uchwały oraz w § 3 ust. 1 pkt 1 lit a) i c) załącznika Nr 1 do Uchwały (stanowiącego regulamin udzielania dotacji) określono podmioty, którym będzie mogła być udzielona dotacja, wskazując m.in., iż dotację mogą otrzymać: osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej w lokalu wskazanym do dotacji oraz osoby prawne niedziałające w celu osiągnięcia zysku.
Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Łodzi stoi na stanowisku, że organ stanowiący jst podejmując uchwałę na podstawie art. 403 ust. 4 i 5 ww. ustawy, nie może modyfikować (zawężać) kategorii potencjalnych beneficjentów dotacji. Zawarty w pkt 1 ust. 4 art. 403 zwrot "w szczególności" wskazuje, że rada podejmując uchwałę w sprawie udzielania dotacji może dodać nowe kategorie beneficjentów dotacji, jak również wybrać kilka lub jedną kategorię z kręgu wskazanego w art. 403 ust. 4, nie może natomiast zwężać w ramach danej kategorii. W myśl z art. 403 ust. 5 ustawy do kompetencji rady należy określenie zasad udzielania dotacji celowej, obejmujące w szczególności kryteria wyboru inwestycji do finansowania lub dofinansowania oraz tryb postępowania w sprawie udzielania dotacji i sposób jej rozliczania, czyli przedmiot dotacji oraz zasady i tryb ich udzielania i rozliczania.
W ocenie Kolegium Izby w § 1 treści Uchwały oraz załączniku Nr 1 w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. a) i c) doszło do modyfikacji (zawężenia) kategorii potencjalnych beneficjalnych dotacji, poprzez zawężenie kategorii osób fizycznych poprzez wskazanie, iż dotację mogą otrzymać osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej w lokalu wskazanym do dotacji i kategorii osób prawnych do osób prawnych niedziałających w celu osiągnięcia zysku, czym naruszono art. 403 ust. 4 i 5 ww. ustawy.
W § 4 ust. 2 pkt 2 załącznika Nr 1 do Uchwały Rada Miasta postanowiła, iż dotacja może być udzielona na dofinansowanie kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia, które poniesione zostały przez inwestora w okresie od 1 stycznia 2016 roku do dnia 30 września 2018 roku i dotyczy kosztów poniesionych przez odbiorców końcowych, którzy zgłosili chęć uczestnictwa w Programie Priorytetowym "Poprawa jakości powietrza poprzez likwidację niskiej emisji realizowaną w ramach programu KAWKA" składając deklarację do Urzędu Miasta Rawa Mazowiecka i zostali ujęci we wniosku o dofinansowanie złożonym do WFOŚiGW w Łodzi w roku 2015. Koszty te mogą być kwalifikowane również dla zadań zakończonych.
Kolegium stwierdziło, że powyższa regulacja prawna jest sprzeczna z art. 403 ust. 4 i 5 ustawy Prawo ochrony środowiska, w związku z art. 126 i 127 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, wskazując na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2016 roku II GSK 954/15 w którym Sąd uznał, że nie ma możliwości dotowania środkami pieniężnymi - przekazanymi w ramach dotacji celowej - inwestycji z zakresu ochrony środowiska zrealizowanych przed datą zawarcia umowy dotacyjnej.
Zgodnie z art. 126 ww. ustawy, dotacje to środki podlegające szczególnym zasadom rozliczenia z budżetem państwa, budżetem jst oraz państwowych funduszy celowych - przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Zasadniczą cechą odróżniającą dotacje od innych rodzajów wydatków to m.in., że podlegają one szczególnym zasadom rozliczenia, ponadto dotacja przeznaczona jest na realizację zadania publicznego. W myśl o art. 127 ust. 1 ustawy, dotacje celowe są to środki przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie m.in.: zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego, bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego, kosztów realizacji inwestycji.
Art. 403 ust. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz przepisy art. 250 ustawy o finansach publicznych wymagają, aby dotacja celowa z budżetu jst udzielana była na podstawie umowy. W umowie o dotację należy w szczególności określić wysokość dotacji, cel lub opis zakresu rzeczowego zadania, na którego realizację są przekazywane środki dotacji, termin wykorzystania dotacji, termin i sposób rozliczenia dotacji oraz termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji celowej. Zdaniem Kolegium ustawodawca nie dopuszcza możliwości finansowania lub dofinansowania kosztów zadań publicznych, które już zostały poniesione, gdyż wydatek ten miałby charakter refundacji poniesionych kosztów, nie zaś dotacji na realizację zadania (celu). Każda dotacja ma służyć finansowaniu lub dofinansowaniu realizacji zadań publicznych, a więc zadania które istnieją w dacie przyznania prawa do jego finansowania lub dofinansowania. Dopiero po przyznaniu prawa do dotacji (podpisaniu umowy o przyznaniu dotacji), można mówić o realizacji zadania publicznego.
W skardze do sądu administracyjnego na powyższą uchwałę w części stwierdzającej nieważność § 4 ust. 2 pkt 2 załącznika Nr 1 do Uchwały Nr XXIX/224/17 Miasto Rawa Mazowiecka wniosło o uchylenie aktu w tym zakresie. Strona podniosła zarzuty rażącego naruszenia prawa materialnego, tj.:
- - art. 403 ust 4 ustawy Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 126 i 127 ustawy o finansach publicznych, poprzez błędne przyjęcie, że dotacja celowa udzielona w trybie art. 403 ustawy Prawo ochrony środowiska (p.o.ś.) może być wykorzystana przez beneficjenta wyłącznie na wydatki poniesione po zawarciu umowy o udzielenie dotacji, a w konsekwencji, że sposób rozliczenia dotacji przez beneficjenta za pomocą refundowania z budżetu wydatków poniesionych na koszty kwalifikowanej inwestycji objętych dotacją poniesionych od dnia 01.01.2016 r. do dnia zawarcia umowy dotacyjnej jest sprzeczny z prawem;
- - art. 403 ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez ograniczenie kompetencji uchwałodawczych Rady w zakresie sposobu rozliczania dotacji w formie refundacji poniesionych kosztów inwestycji.
Strona skarżąca podnosi, że w kwestionowanym przez Regionalną Izbę Obrachunkową w Łodzi § 4 ust. 2 pkt 2 załącznika Nr 1 do uchwały Rada Miasta Rawa Mazowiecka postanowiła, iż dotacja może być udzielona na dofinansowanie kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia, które poniesione zostały przez inwestora w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 30 września 2018 r. i dotyczy kosztów poniesionych przez odbiorców końcowych, którzy zgłosili chęć uczestnictwa w Programie Priorytetowym "Poprawa jakości powietrza poprzez likwidację niskiej emisji realizowaną w ramach programu KAWKA", złożyli deklarację udziału do Urzędu Miasta w Rawie Mazowieckiej i zostali ujęci we wniosku o dofinansowanie złożonym do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi. Sprecyzowano również, że koszty te mogą być kwalifikowane również dla zadań zakończonych.
Uchwalony przez Radę Miasta zapis był w pełni tożsamy z zapisem § 1 ust. 3 pkt 4 Programu Ograniczenia Niskiej Emisji Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi stanowiącego załącznik do uchwały Rady Nadzorczej WFOŚiGW w Łodzi nr 43/IV/2017 z dnia 21.04.2017r.
Powyższy zapis został, jak wskazano, zakwestionowany przez Kolegium RIO jako sprzeczny z art. 403 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska w związku z art. 126 i 127 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych. Zdaniem Kolegium ustawodawca nie dopuszcza możliwości finansowania lub dofinansowania kosztów zadań publicznych, które już zostały poniesione, gdyż wydatek ten miałby charakter refundacji poniesionych kosztów, nie zaś dotacji na realizację zadania (celu). Dalej Kolegium w uzasadnieniu swojej uchwały wywodziło, że każda dotacja ma służyć finansowaniu lub dofinansowaniu realizacji zadań publicznych, a więc zadań, które istnieją w dacie przyznania prawa do jego finansowania lub dofinansowania, a dopiero po przyznaniu prawa do dotacji (podpisaniu umowy o przyznaniu dotacji) można mówić o realizacji zadania publicznego.
Strona przypomniała że zgodnie ze statutem WFOŚiGW nadzór pod względem legalności nad uchwałami Rady Nadzorczej Funduszu sprawuje Wojewoda Łódzki. Organ ten nie zaskarżył tej uchwały jako niezgodnej z prawem i nie dostrzegł w niej wad prawnych, których dopatruje się Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej. Potwierdza to tylko konstatację, że stanowisko organu nadzoru w zakresie stwierdzenia nieważności § 4 ust. 2 pkt 2 Załącznika nr 1 do Uchwały nr XXIX/22/17 jest ze wszech miar wadliwe i jako takie nie może ostać się w porządku prawnym.
Wskazano, że żadne przepisy nie zakazują udzielania dotacji w drodze refundacji kosztów poniesionych na wskazane inwestycje z zakresu ochrony środowiska. Przyjęcie takiego sposobu dofinansowania leży w kompetencjach rady gminy/miasta, która w drodze uchwały określa sposób przydziału i rozliczania udzielonej dotacji celowej.
Zgodnie z treścią art. 403 ust. 4 i ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej, o którym mowa w ust. 1 i 2, może polegać na udzielaniu dotacji celowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych z budżetu gminy lub budżetu powiatu na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji podmiotów niezaliczonych do sektora finansów publicznych, w szczególności: osób fizycznych, wspólnot mieszkaniowych, osób prawnych, przedsiębiorców oraz jednostek sektora finansów publicznych będących gminnymi lub powiatowymi osobami prawnymi. Zasady udzielania dotacji celowej, o której mowa w ust. 4, obejmujące w szczególności kryteria wyboru inwestycji do finansowania lub dofinansowania oraz tryb postępowania w sprawie udzielania dotacji i sposób jej rozliczania określa odpowiednio rada gminy albo rada powiatu w drodze uchwały.
Artykuł 126 ustawy o finansach publicznych stanowi natomiast, że dotacje to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.
Jednym z takich zadań gminy jest z pewnością ochrona środowiska. Strona wskazała, że treść cyt. przepisu nie wskazuje aby zadanie, na które jest przeznaczona dotacja nie mogło być zrealizowane przed jej przyznaniem. Nawet przy założeniu, że użyte w przepisie słowa "dofinansowanie" i "finansowanie" wyłączają refundację (stanowi przecież wykładnią dalece rozszerzającą), to przepis ten odnosi się do realizacji samego zadania publicznego (jakim jest np. ochrona środowiska sensu largo). Tymczasem uchwała przewidująca refundację wydatków poniesionych na wymianę szkodliwych dla środowiska źródeł ciepła jest już kolejnym krokiem podejmowanym w ramach zadania z zakresu ochrony środowiska, a zatem nie odnosi się do niej sposób finansowania określony w cytowanym przepisie. W tym zakresie znajdzie natomiast zastosowanie art. 403 ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska przyznający radzie gminy wyłączną kompetencje do ustalania zasad udzielania dotacji celowych.
Treść przywołanych wyżej przepisów, zdaniem strony, w żaden sposób nie zakazuje określania w uchwałach organów gminy formy przyznania dotacji na zasadzie refundacji poniesionych kosztów inwestycji. Przepis art. 403 ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska precyzując zasady udzielania dotacji celowej określonej w art. 126 i art. 127 ust. 1 ustawy o finansach publicznych - obejmujące kryteria wyboru inwestycji do finansowania lub dofinansowania oraz tryb postępowania w sprawie udzielania dotacji i sposób jej rozliczania - stanowi lex specialis w stosunku do cyt. wyżej przepisów ustawy o finansach publicznych (tak m.in. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 9.02.2012 r. I SA/Kr 1773/11). Przepis art. 403 ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska wyraźnie ustanawia kompetencję dla organu stanowiącego gminy, aby w drodze podjętej uchwały określić zasady udzielania dotacji celowej. Również z cytowanych przepisów ustawy o finansach publicznych w żadnej mierze nie wynika ograniczenie, aby dotacja nie mogła być udzielana w formie refundacji poniesionych kosztów inwestycji.
Nie znajduje uzasadnienia zatem kategoryczne i arbitralne stwierdzenie organu nadzoru, iż rozważana regulacja prawna zawarta w §4 ust. 2 pkt 2 załącznika nr 1 do uchwały RM jest sprzeczna z ustawą o finansach publicznych i ustawą prawo ochrony środowiska. Twierdzenia organu nadzoru, że z istoty dotacji celowej wynika, że może być ona wykorzystana jedynie na pokrycie wydatków ponoszonych po zawarciu umowy o dotację, nie są poparte żadną przekonującą argumentacją prawną.
Prawidłowość stanowisko Rady Miasta Rawa Mazowiecka w sposób pośredni potwierdza stanowisko Regionalnej Izby Obrachunkowej w Gdańsku z dnia 18 maja 2016 r. wyrażone w piśmie o sygnaturze RP.0441/26/10/1/2016 stanowiące odpowiedź na zapytanie Prezydenta Miasta Gdańska w podobnym stanie faktycznym, w którym to piśmie RIO w Gdańsku przychyliło się do stanowiska organu wykonawczego gminy, że ustawa o finansach publicznych nie wyklucza wprost możliwości wypłaty dotacji w formie refundacji wydatków poniesionych na konkretne zadania publiczne.
Ponadto wskazano, że podobnym stanie faktycznym Kolegium RIO w Łodzi zajmuje stanowisko skrajnie odmiennie, na słuszność którego powołuje wyłącznie wyrok NSA w Warszawie z dnia 24.11.2016 r. II GSK 954/15, pomijając milczeniem prawomocne orzecznictwo sądów administracyjnych wyrażające pogląd przeciwstawny, że żaden przepis obowiązującego prawa nie wyklucza a priori możliwości refundacji poniesionych już wydatków (tak np. WSA v Krakowie w wyroku z dnia 9.02.2012r., sygn. akt I SA/Kr 1773/11 oraz w wyroku z dnia 26.11.2014r. i SA/Kr 1653/14).
W odpowiedzi na skargę Regionalna Izba Obrachunkowa w Łodzi podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;
Skarga nie jest zasadna.
Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny, czy dotacja celowa przewidziana w art. 403 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 519 ze zm.) może być przeznaczona na pokrycie kosztów poniesionych przed otrzymaniem dotacji. W zakwestionowanym przepisie uchwały Rady Miasta Rawa Mazowiecka z dnia 12 czerwca 2017r. przyjęto, że dotacja może zostać udzielona na rzecz podmiotów, które w 2015r. zgłosiły chęć uczestnictwa w innym programie – "Poprawa jakości powietrza poprzez likwidację niskiej emisji realizowaną w ramach programu KAWKA" i zrealizowali inwestycje z własnych środków finansowych. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wycofał się z realizacji tego programu.
Sam przepis art. 402 ust. 4 ustawy – Prawo ochrony środowiska nie daje jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy dotacja może być udzielona na zadanie już wcześniej zrealizowane. Należy jednak mieć na uwadze, że dotacja na podstawie powołanego przepisu stanowi dotację celową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 1870 ze zm., dalej "u.p.f.").
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 listopada 2016r., sygn. akt II GSK 954/15 wskazał, że jak wynika z zaprezentowanej w art. 126 ufp definicji, dotacja to środki podlegające szczególnym zasadom rozliczenia z budżetu państwa, budżetu jednostki samorządu terytorialnego oraz państwowych funduszy celowych – przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Należy podkreślić, że zasadniczą cechą odróżniającą dotacje od innych rodzajów wydatków jest m.in. to, że podlegają one szczególnym zasadom rozliczenia. Ponadto, jak literalnie wynika z dyspozycji art. 126 ufp, dotacja przeznaczana jest na realizację zadania publicznego. Zgodnie natomiast z art. 127 ust 1 ufp. ustawy dotacje celowe są to środki przeznaczone na:
- 1. finasowanie lub dofinasowanie:
a- zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami;
b- ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego;
c- bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego;
d- zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b; e- zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym;
f- kosztów realizacji inwestycji.
- 2. dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
Przepisy prawa finansowego wymagają, aby dotacja celowa udzielana była z budżetu j.s.t. na podstawie umowy (art. 250 ufp), co w przypadku dotacji udzielonej z ustawy p.o.ś. przewiduje art. 403 ust 6. Zgodnie z art. 250 ufp w umowie o dotację trzeba w szczególności określić takie elementy, jak: wysokość dotacji; cel lub opis zakresu rzeczowego zadania, na którego realizację są przekazywane środki dotacji; termin wykorzystania dotacji, termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji oraz termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji celowej.
Z powyższego uznać należy, że ustawodawca jak zasadnie przyjął organ nadzoru nie dopuszcza możliwości dotowania środkami pieniężnymi – przekazanymi w ramach dotacji celowej – inwestycji z zakresu ochrony środowiska zrealizowanych przed datą zawarcia umowy dotacyjnej. Aktualne przepisy ufp i art. 403 ust 5 i 6 ustawy p.o.ś., nie stwarzają żadnych podstaw prawnych do przyjęcia takiego rozwiązania. Uznać należy zatem, że ustawodawca nie dopuszcza możliwości finansowania lub dofinansowania kosztów zadań publicznych, które już zostały poniesione, gdyż wydatek ten miałby charakter refundacji poniesionych kosztów, nie zaś dotacji na realizację zadania (celu).
Tym samym zasadnie organ nadzoru przyjął, że dotacja nie może zostać przekazana na refundację poniesionych już wydatków, ponieważ do takiego działania nie dopuszczają przepisy ufp. Każda dotacja zgodnie z powyższą definicją prawną określona w ufp, ma służyć finansowaniu Iub dofinansowaniu realizacji zadań publicznych, a więc zadania które istnieje w dacie przyznania prawa do jego finansowania lub jego dofinansowania. Tym samym dopiero po przyznaniu prawa do dotacji można mówić o realizacji zadania publicznego. Dotacja to wydatek redystrybucyjny, na coś przyszłego, a wyraźne odstępstwa, jeśli je dopuścić, muszą wynikać z przepisów ustawy.
Zasady udzielania dotacji powinny zostać określone z uwzględnieniem dotyczących dotacji przepisów prawa. Przepisy art. 403 ust. 4-6 p.o.ś. nie zawierają odstępstw od prawnej definicji dotacji wynikającej z art. 126 u.f.p. i dotacji celowej z art. 127 i art. 250 ufp.
WSA w Łodzi podziela powyższe stanowisko i zawartą w wyroku NSA argumentację. Strona skarżąca powołuje się wprawdzie na wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 listopada 2014r., sygn. akt I SA/Kr 1653/14, ale orzeczenie to zostało uchylone powołanym wyrokiem NSA z dnia 24 listopada 2016r.
Należy tez zauważyć, że w Regulaminie stanowiącym załącznik Nr 1 do Uchwały nr XXIX/224/17 Rady Miasta Rawa Mazowiecka nie przewidziano dalszych unormowań pozwalających na przyznanie dotacji na wykonane już zadania. Przykładowo w § 6 ust. 1 i 7 Regulaminu wskazano, że dotacja udzielana jest na wniosek, który należy złożyć według określonego wzoru i dopiero wniosek, po jego pozytywnym rozpatrzeniu, stanowi podstawę zawarcia z inwestorem umowy o dofinansowanie przedsięwzięcia. Umowa stanowi podstawę do wypłaty przyznanej kwoty dotacji.
Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r. poz.1369), należało orzec jak w sentencji wyroku.
db