Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2015 roku (sygn. akt II FSK 1305/13) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 stycznia 2015 roku (sygn. akt I SA/Łd 955/12) oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 rok.
Pismem z dnia 30 lipca 2015 roku adwokat A. P. - pełnomocnik skarżącego z urzędu wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Ponadto pełnomocnik skarżącego wskazała, że skarga kasacyjna od powyższego wyroku została przez nią sporządzona i wniesiona za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w ustawowo przepisanym terminie, podkreślając przy tym, że nie uczestniczyła w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 461), którego przepis § 19 stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie natomiast do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 3.600 złotych, zatem w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie wnioskodawcy to kwota 2.700 złotych.
O wysokości wynagrodzenia z tego tytułu orzeczono mając na uwadze postanowienie § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
AKE.