Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 października 2007 r. przyznano skarżącemu – J. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. delegowała do prowadzenia sprawy radcę prawnego S. K., któremu ww. udzielił pełnomocnictwa.
W dniu 17 kwietnia 2008 r. radca prawny S. K. złożył w Sądzie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 stycznia 2008 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 958/07 wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii. Wnioskodawca złożył oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części, a nadto że opinię przesłał skarżącemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wysokość opłat należnych radcom prawnym reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Stosownie do § 15 pkt 1 i2 przywołanego rozporządzenia oszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Mając na uwadze, że rozpatrywana sprawa dotyczyła należności pieniężnej zastosowanie znajdzie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia, zgodnie z którym stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę oblicza się na podstawie § 6 niniejszego rozporządzenia. Ponieważ w rozpoznanej przez Sąd sprawie wartość przedmiotu sprawy wynosiła 17.487 zł, to stawka minimalna wyniosła 2.400zł. W tej sytuacji wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należne w niniejszej sprawie wynosi 1.200 zł, co stanowi 50 % ww. kwoty.
Stosownie do treść § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Uwzględniając treść cytowanego przepisu wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu z tytułu sporządzonej, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 1.464 zł.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił o przyznaniu radcy prawnemu wynagrodzenia we wskazanej wysokości.
t.n.