Uzasadnienie
I SA/Łd 959/13
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] określającej skarżącej M.Ś.:
nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za miesiące lipiec, wrzesień, listopad i grudzień 2008 r. w wysokości 0 zł za każdy z wymienionych miesięcy, zobowiązanie w podatku od towarów i usług za sierpień i październik 2008 r. w wysokości 0 zł za każdy z tych miesięcy, oraz orzekającej o obowiązku zapłaty podatku, o którym mowa w art.108 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wynikającego z wystawionych przez Stronę faktur VAT w miesiącach: sierpień 2008 r. – w kwocie 941.393,00 zł, wrzesień 2008 r. – w kwocie 18.972,00 zł, październik 2008 r. – w kwocie 26.241,00 zł, listopad 2008 r. – w kwocie 3.444,00 zł, grudzień 2008 r. – w kwocie 31.826,00 zł.
Decyzja ta jest wynikiem dokonanej przez organy podatkowe analizy materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym, prowadzącej do ustalenia, że Skarżąca nie prowadziła w 2008 r. we własnym imieniu i na własny rachunek działalności gospodarczej zarejestrowanej pod nazwą firma A. Jedynym celem zarejestrowanej przez Skarżącą firmy A było w ocenie organów podatkowych firmowanie działalności gospodarczej prowadzonej faktycznie przez K.F.–N. pod nazwą firma B z siedzibą w Ł. przy ul. R. nr 44. Uzasadnieniem takiego działania były – zdaniem organów – korzyści podatkowe, jakie odnosiła K.F.–N. poprzez uniknięcie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki 40%. Przychody wykazywane przez Skarżącą, uzyskane z działalności prowadzonej faktycznie (jak stwierdziły organy) przez K. F.–N., opodatkowane zostały natomiast zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 3% od przychodu.
W związku z powyższym w ocenie organów podatkowych nie wystąpił u Skarżącej obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w zakresie podatku należnego wynikającego z wystawionych przez Nią faktur VAT. Nie była bowiem podatnikiem w świetle art.15 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług, według którego podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Skarżąca nie miała także prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie towarów, gdyż działalność skarżącej nie wypełnia dyspozycji art.86 ust.1 i ust.2 pkt.1 lit.a wskazanej ustawy. Zgodnie bowiem z art.86 ust.1 ustawy, "W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124."
Wystąpił natomiast po stronie Skarżącej obowiązek zapłaty podatku na podstawie art.108 ust.1 powołanej ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.
W skardze na powyższą decyzję Skarżąca zarzuciła:
naruszenie art.99 ust.12 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w innej kwocie niż wynikająca z deklaracji wobec bezzasadnego uznania, że nie prowadziła Ona działalności gospodarczej pod firmą A, M.Ś. na swoją rzecz i w swoim imieniu, naruszenie art.194 w zw. z art.191 i w zw. z art.113 Ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie na podstawie decyzji wymiarowych wydanych w stosunku do K.F.–N. oraz Skarżącej, że podmioty te łączył stosunek firmanctwa, w sytuacji gdy organy nie wykazały, że w tym przypadku zachodzą wszystkie przesłanki warunkujące taką ocenę, naruszenie zasad postępowania podatkowego poprze naruszenie w toku tego postępowania art.121, art.122, art.123 § 1, art.127, art.180 § 1, art.188, art.187 § 1, art.191 oraz art.210 § 4 w zw. z § 1 pkt.6 Ordynacji podatkowej.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji oraz argumenty stanowiące uzasadnienie tego stanowiska.
Na rozprawie w dniu 7 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego. Wskazał na wielość spraw Skarżącej prowadzonych w tym stanie faktycznym w zakresie podatku od towarów i usług a także w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, oraz na fakt wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I SA/Łd 198/13.
Podniósł także, że w sprawie I SA/Łd 1485/12 postępowanie zawieszone zostało na zgodny wniosek stron.
Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej pozostawił wniosek do uznania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej "p.p.s.a." (j. t. Dz.U.2012.270 ze zm.) ustawodawca wskazał w art.125 § 1 cztery przesłanki, które umożliwiają sądowi zawieszenie postępowania z urzędu. Dwie z tych przesłanek związane są z innymi postępowaniami mogącymi mieć wpływ na rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy sądowoadministracyjnej (pkt 1 i 2), dwie zaś dotyczą przeszkód formalnych (pkt 3 i 4) Fakultatywne zawieszenie postępowania na podstawie powołanego przepisu zależy od uznania sądu, który rozważa, czy w danym wypadku jest celowe wstrzymywanie biegu sprawy z uwagi na opisane okoliczności i czy nie naruszy ono praw gwarantowanych w ustawie zasadniczej. W orzecznictwie podkreśla się, że uznanie przewidziane w tym przepisie nie może mieć dowolnego charakteru. Obowiązkiem sądu jest rozważenie, a w konsekwencji wyjaśnienie w uzasadnieniu postanowienia przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania w sprawie.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że istotny do rozstrzygnięcia problem - czy Skarżąca prowadziła w analizowanych okresach podatkowych samodzielnie działalność gospodarczą, zarejestrowaną pod nazwą firma A, czy też firmowała jedynie działalność innego podmiotu (K. F.–.N. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą firma B.) – występuje w kilku sprawach dotyczących poprawności rozliczania przez Skarżącą zobowiązań podatkowych w 2008 r. Do Naczelnego Sądu Administracyjnego skierowana została skarga kasacyjna w sprawie I SA/Łd 198/13 dotyczącej określenia M.Ś. zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2008 r. w kwocie 0 zł w związku z przyjęciem przez organy podatkowe, że Skarżąca nie prowadziła samodzielnie działalności gospodarczej. W tej sprawie kwestią zasadniczą jest także ustalenie czy Skarżąca jest podatnikiem wskazanego wyżej podatku dochodowego za 2008 r.
Należy tu także podnieść, że z uwagi na sprawę I SA/Łd 198/13 zawieszone zostało na zgodny wniosek stron postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie I SA 1485/12.
Jak wynika ze wskazanych wyżej przesłanek fakultatywnego zawieszenia postępowania, sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na inne toczące się postępowanie, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Kierunek rozstrzygnięcia w sprawie I SA/Łd 198/13 będzie miał wpływ na wynik tej sprawy. Wobec powyższego Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art.125 ust.1 pkt.1 p.p.s.a.
IB