Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem z dnia 15 stycznia 2008 roku (sygn. akt I SA/Łd 961/07), oddalił skargę J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2001 roku.
W dniu 17 stycznia 2008 roku pełnomocnik z urzędu skarżącego – radca prawny S. K. wniósł o sporządzenie i doręczenie odpisu powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem. Natomiast w dniu 13 marca 2008 roku radca prawny S. K. złożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W treści opinii zamieszczony został wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych oraz oświadczenie, iż koszty te nie zostały pokryte w całości lub w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radców prawnych stronom postępowania sądowoadministracyjnego reguluje § 15 w związku z § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W myśl § 15 wskazanego wyżej rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem administracyjnym ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w § 14 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z treścią § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia radcy prawnemu przysługuje opłata w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.
W rozpoznawanej sprawie stawka minimalna opłaty za czynności radcy prawnego wynosi 180 złotych (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 2 przedmiotowego rozporządzenia), a radca prawny S. K. reprezentował skarżącego również w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 15 pkt 1 w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, przyznał radcy prawnemu S. K. kwotę 120 złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług.