Uzasadnienie
W dniu 23 czerwca 2008 r. K.K., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2003 roku oraz odmowy umorzenia postępowania.
Mimo, iż skarga podlegała wpisowi stałemu w kwocie 200 złotych, pełnomocnik skarżącego, składając pismo, nie uiścił należnej opłaty sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skutki procesowe nieopłacenia pisma podlegającego opłacie stałej, wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego, normuje art. 221 ustawy z dnia 30sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 120 ze zm., dalej "p.p.s.a.") stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd odrzuca pismo bez wzywania do uiszczenia opłaty.
W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism inicjujących postępowanie sądowoadministracyjne pobiera się wpis albo stosunkowy albo stały. Wpis stosunkowy pobierany jest jedynie w tych sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w pozostałych sprawach pisma podlegają wpisowi stałemu (art. 231 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowej miała być decyzja organu podatkowego utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji wydanych w sprawie określenia skarżącemu wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2003 roku oraz odmowy umorzenia postępowania. Ponieważ zaskarżona decyzja wydana została w trybie nadzwyczajnym (w trybie stwierdzenia nieważności), to skarga złożona na taki akt podlegała wpisowi stałemu, wynoszącemu 200 złotych, zgodnie z treścią § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz.2193 zez zm.).
Art. 219 § 1 p.p.s.a. obliguje do uiszczenia opłaty sądowej przy wnoszeniu pisma do sądu. Skoro tak, to pełnomocnik K.K., składając w imieniu swojego mocodawcy skargę podlegającą opłacie stałej, powinien jednocześnie z jej złożeniem wpłacić wpis we właściwej wysokości, jak bowiem wskazano wyżej, w takiej sytuacji, Sąd nie miał obowiązku wzywania do uiszczenia należności sądowej. Nieopłacenie skargi przez fachowego pełnomocnika stanowiło uchybienie procesowe uniemożliwiające nadanie pismu dalszego biegu i zarazem implikujące konieczność jego odrzucenia.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 221 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.
P.Pij.