Uzasadnienie
W dniu 17 lipca 2012 roku M. K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora izby Skarbowej Ł. z dnia [...] orzekającą o jej solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki cywilnej w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł podatniczka nadesłał wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo z trzema uczącymi się synami, którego źródłem utrzymania jest jej wynagrodzenie za pracę w wysokości około 1.500 zł, oraz alimenty otrzymywane przez najmłodszego syna w wysokości 350 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, po rozwodzie zamieszkuje z synami w części domu należącego do jej matki. Skarżąca cierpi na stwardnienie rozsiane ponosząc z tego tytułu wysokie wydatki na leczenie. Oświadczyła że posiadane dochody nie pozwalają jej nawet na skromne utrzymanie w którym pomaga jej rodzina i przyjaciele.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącej jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. K. wskazała, że wspólnie z trzema uczącymi się synami prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania są jej dochody z pracy oraz alimenty najmłodszego syna w łącznej kwocie około 1.850 zł miesięcznie. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w części domu należącego do jej matki wobec wysokich kosztów związanych ze stwardnieniem rozsianym, na które cierpi jej dochody nie wystarczają nawet na skromne utrzymanie i jest zmuszona korzystać z pomocy rodziny i przyjaciół. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie (500 zł) oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk