Uzasadnienie
Spółka z o.o. A. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2012 r. oraz za kwiecień 2013 r.
W odpowiedzi na doręczony odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 13 października 2017 r. w sprawie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, spółka wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPPr spółka podała, że nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej, nie posiada żadnego majątku i nie osiąga dochodów dlatego nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych. Powodem tego stanu rzeczy są błędy w decyzjach podatkowych.
Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że kapitał zakładowy spółki wynosi 1.000.000 zł, co znajduje potwierdzenie w złożonym do akt odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego. Według złożonego świadczenia spółka nie posiada środków trwałych. Nie posiada również rachunku bankowego. W rubryce: "Inne dane dotyczące majątku (w tym środków kasie podmiotu), dochodów oraz zobowiązania i wydatki podmiotu" wpisano "brak".
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 2 lutego 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego.
W dniu 22 lutego 2018 r. spółka uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł.
Postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r. WSA w Łodzi rozpoznał negatywnie wniosek spółki o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., do której odnosi się zaskarżone postanowienie.
Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 27 marca 2018 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł.
W odpowiedzi spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Kapitał spółki wynosi 1.000.000 zł. Wartość środków trwałych według bilansu wynosi 0 zł. Spółka nie posiada rachunków bankowych, nie posiada również jakichkolwiek środków pieniężnych w kasie. Za ostatni rok obrotowy spółka osiągnęła stratę w wysokości 1.345 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Ponieważ jest to drugi wniosek spółki o zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Do kategorii postanowień niekończących postępowania w sprawie należą między innymi postanowienia wydane w przedmiocie prawa pomocy.
Z cytowanego art. 165 P.p.s.a. wynika, że w przypadku złożenia przez stronę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy należy ustalić, czy wnioskodawca wskazał nowe okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia.
W ocenie referendarza w rozpoznawanej sprawie spółka nie wskazała takich okoliczności, które uzasadniałby zmianę wydanego w dniu 20 grudnia 2017 r. postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Jedyną różnicą między danymi zawartymi w pierwszym wniosku, a tymi, które zawiera aktualnie złożony wniosek, jest oświadczenie, iż za ostatni rok obrotowy spółka osiągnęła stratę, podczas gdy w pierwszym wniosku oświadczyła, że nie prowadzi działalności gospodarczej – działalność jest zawieszona. Oświadczenie o poniesieniu straty w ostatnim roku obrotowym wskazuje, że spółka czyniła wydatki związane z działalnością gospodarczą, a zatem posiadała środki finansowe na ich poniesienie.
Mając na uwadze, że spółka nie wskazała we wniosku istotnych okoliczności uzasadniających zmianę dotychczas wydanego rozstrzygnięcia w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy, tj. takich okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosku, referendarz sądowy na podstawie art. 165 i art. 167a § 1 oraz art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowił odmówić zmiany dotychczasowego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy
AKE.