Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu decyzją Izba Skarbowa w Ł. na podstawie m.in. art. 233 par. 1 pkt 2 lit. "a", art. 21 par. 1 pkt 1 i par. 3, art. 47 par. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, art. 18a ust. 2 pkt 1 i 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ oraz par. 6a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 stycznia 1994 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego /Dz.U. 1996 nr 39 poz. 171 ze zm./ po rozpatrzeniu odwołania spółki z o.o. "O." w Ł. uchyliła w części decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia 21 grudnia 1999 r. (...), określającą dla spółki zaległość w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 r. w kwocie 6.506 zł oraz odsetki za zwłokę i określiła dla spółki zaległość w powyższym podatku w wysokości 4.362 zł wraz z wyliczeniem należnych odsetek za zwłokę od nowej kwoty zaległości. W motywach wydanej decyzji organ drugiej instancji powołując się na wyniki przeprowadzonej w spółce kontroli podatkowej oraz dotychczasowego postępowania podatkowego podał, że przedmiotem sporu jest kwestia prawidłowości dokonanego przez spółkę w 1997 r. na podstawie art. 18a ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odliczenia od podstawy opodatkowania jako ulgi inwestycyjnej kwoty ogółem 17.122,69 zł, na którą składała się kwota 5.643,80 zł na zakup części do montażu polerek oraz kwota 11.478,89 zł na zakup części do maszyn mających wytwarzać szkła toryczne. Organ odwoławczy po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego uznał zasadność stanowiska spółki odnośnie wyłączenia z podstawy opodatkowania kwoty 5.643,80 zł, bowiem spółka uprawdopodobniła, iż zakupione za powyższą kwotę części do polerek, zostały zużyte do wytworzenia od podstaw we własnym zakresie i na własny użytek dwóch polerek, oddanych do użytkowania w 1999 r., natomiast nie uwzględnił zarzutów spółki w pozostałej części, dotyczącej nie uznania za wydatek inwestycyjny w rozumieniu art. 18a ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pozostałej kwoty ponad 11.000 zł, wydatkowanej na zakup części maszyn do produkcji szkieł torycznych.
W powyższym zakresie z ustaleń organów podatkowych wynika, że w 1996 r. spółka zakupiła od firmy zagranicznej używaną, niekompletną linię produkcyjną do wytwarzania szkieł torycznych, składającą się z 15 maszyn, który to zakup został zaewidencjonowany na koncie "inwestycje rozpoczęte - maszyny do szkieł torycznych". Charakter zakupionych części do powyższych maszyn wskazuje zdaniem organów, iż były to elementy służące do odtworzenia zakupionych wcześniej niekompletnych maszyn, stanowiących ciąg technologiczny. Stąd też sporne wydatki na zakup powyższych części dotyczyły odbudowy i uzdatnienia zakupionych maszyn, a nie ich wytworzenia. Podniesiono, że zgodnie z art. 18a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przedmiotową ulgą objęte są jedynie wydatki na zakup i montaż maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3-6 i 8 KRŚT, a nie na ich odtworzenie i modernizację. Powołano się, że wymieniony wyżej przepis łączy zakup maszyn z ich montażem, a przez montaż należy rozumieć czynności następujące po zakupie maszyny, polegające np. na mocowaniu maszyny, podłączeniu do sieci czy do połączenia z innymi maszynami współpracującymi. W złożonej do Sądu skardze spółka "O." wnosząc o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w części określającej zaległość podatkową w wysokości 3.326 zł zarzuciła, iż w zaskarżonej części decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 18a ust. 2 pkt 1 i 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ przez przyjęcie, iż poniesiony wydatek na zakup części o wartości 8.752,77 zł do montowanych maszyn, nie podlega zaliczeniu do kosztów montażu maszyn, podlegających odliczeniu od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Zdaniem skarżącej spółki zakupienie na podstawie wskazanych faktur składników maszyn na łączną kwotę 8.752,78 zł było nakładem na montaż maszyn - linii produkcyjnej do wytwarzania szkieł torycznych, a bez nabycia tych elementów nie byłoby możliwe dokonanie zarówno montażu jak i uruchomienia linii produkcyjnej. Strona skarżąca powołała się na złożoną w Izbie Skarbowej opinię rzeczoznawcy, dotyczącą znaczenia w języku technicznym pojęcia "montaż", o którym mowa w art. 18a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Według strony nabycie zdemontowanych i zdekompletowanych urządzeń, a następnie ich uzupełnienie i montaż nie jest odtworzeniem, lecz utworzeniem nowej jednostki produkcyjnej. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Ł. wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Organ dodatkowo podał, że również z przedstawionej przez stronę opinii rzeczoznawcy wynika, iż pojęcie montażu, o którym mowa w art. 18a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie można utożsamiać z rekonstrukcją maszyn.
Rozpoznając sprawę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest kwestia możliwości odliczenia przez skarżącą spółkę od podstawy opodatkowania w oparciu o art. 18a ust. 2 pkt 1 lub 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ poniesionych w 1997 r. wydatków związanych z zakupem części do maszyn, stanowiących linię produkcyjną do wytwarzania szkieł torycznych. W myśl wymienionych wyżej przepisów odliczeniu od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym podlegają faktycznie poniesione wydatki na zakup i montaż maszyn lub urządzeń zaliczonych zgodnie z Klasyfikacją rodzajową środków trwałych Głównego Urzędu Statystycznego, do grupy 3-6 i 8 oraz wydatki na wytworzenie we własnym zakresie i na własny użytek określonych środków trwałych. Z niekwestionowanego stanu faktycznego sprawy wynika, że spółka "O." w 1996 r. zakupiła za granicą /USA/ używaną, niekompletną linię produkcyjną do wytwarzania szkieł torycznych, składającą się z 15 maszyn. Zgodnie z ustaleniami organów skarbowych sporne wydatki dotyczyły zakupu różnych części /przewody, zawory, włączniki, rury, pompki itp./, stanowiących uzupełnienie brakujących elementów maszyn, składających się na zakupioną wcześniej linię produkcyjną.
Należy podzielić stanowisko Izby Skarbowej w Ł., iż tego rodzaju wydatki nie stanowią "zakupu i montażu" maszyn i urządzeń w rozumieniu art. 18a ust. 2 pkt 1 lub 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naprawa i odtworzenie nabytych wcześniej używanych i niekompletnych maszyn nie stanowi według oceny Sądu zakupu i montażu lub wytworzenia środków we własnym zakresie, o których mowa w wymienionych wyżej przepisach prawa podatkowego. Powyższe wydatki na zakup części uzupełniających do linii produkcyjnej, która została oddana do użytku i przyjęta na stan środków trwałych skarżącej spółki w listopadzie 1999 r. mają niewątpliwie charakter inwestycyjny, zwiększający wartość środka trwałego do przyszłych odpisów amortyzacyjnych, jednakże nie stanowią one zakupu urządzenia pod nazwą linia produkcyjna do wytwarzania szkieł torycznych. Nie można również zgodzić się z poglądem strony skarżącej, iż wydatki poniesione na nabycie części /elementów/ maszyn, niezbędnych do uruchomienia linii produkcyjnej są wydatkami na "montaż" maszyn, w rozumieniu art. 18a ust. 2 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy o podatku dochodowym. Z zawartego w powyższym przepisie sformułowania wynika, że pojęcie "montaż" zostało bezpośrednio powiązane łącznikiem "i" z zakupem maszyny lub urządzenia, w związku z czym pod tym pojęciem należy rozumieć czynności związane z przystosowaniem danej maszyny do pracy w określonym miejscu /np. złożenie maszyny dostarczonej w częściach, odpowiednie umocowanie, połączenie z innymi urządzeniami współpracującymi lub sieciami itp./.
Z tych wszystkich względów uznając, że zaskarżona decyzja Izby Skarbowej w Ł. nie narusza prawa, należało na podstawie art. 27 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzec jak w sentencji.