Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 roku.
Wobec treści wyroku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
W złożonym na wezwanie Przewodniczącego Wydziału urzędowym formularzu (PPPr) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że nie prowadzi działalności gospodarczej od 2012 roku, a od dnia 1 stycznia 2015 roku zawieszono działalność Spółki na okres dwóch lat. Jednocześnie skarżąca określiła wysokość jej kapitału zakładowego i wartość środków trwałych na kwotę "0" zł. Natomiast jej zysk za ostatni rok obrotowy wyniósł 50,24 zł. Ponadto dodała, że nie posiada rachunków bankowych.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 19 marca 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie przez Spółkę aktualnego bilansu oraz rachunku zysków i strat, informacji dotyczącej jej sytuacji majątkowej za 2014 rok, przedstawienia dokumentów potwierdzających fakt zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej oraz wskazania kwoty i źródła środków przeznaczanych na finansowanie bieżącej działalności Spółki (np. w postaci kosztów ustanowienia pełnomocnika w niniejszej sprawie) - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dnia 31 marca 2015 roku nadesłał wymagane dodatkowe dokumenty dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej.
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.".
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenia prawa pomocy. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest wyjątkiem od przewidzianej w art. 199 p.p.s.a. zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości, zgodnie z którą strony postępowania ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Ponadto jako forma dofinansowania z budżetu państwa powinna się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz. 8).
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, załączonych przez skarżącą dodatkowych dokumentów i informacji, wynika, że Spółka nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej, z dniem 1 stycznia 2015 roku zawieszono działalność Spółki na okres dwóch lat. Według bilansu na dzień 31 grudnia 2014 roku kapitał własny Spółki stanowił kwotę 929.380,88 zł, a kapitał podstawowy wynosił 50.000 zł. Natomiast jej zysk za ostatni rok obrotowy wyniósł 50,24 zł. Środki pieniężne w kasie i na rachunku bankowym stanowiły zaś kwotę 1.749,41 zł. Aktualnie, jak podała skarżąca, nie posiada rachunków bankowych ani majątku w postaci działki, budynków, maszyn, urządzeń i samochodów. Nie prowadzi także bieżącej działalności, a koszty ustanowienia pełnomocnika w niniejszej sprawie zostały pokryte, gdy Spółka prowadziła działalność i posiadała stosowne środki finansowe.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania i na tej podstawie przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Jednakże podkreślić przy tym należy, że powyższe zwolnienie od kosztów sądowych zakresem swych nie obejmuje kosztów sądowych dotychczas uiszczonych przez skarżącą w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)