Uzasadnienie
A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[...] Nr[...] utrzymującą w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w Ł. Ł. – G. z dnia[...] Nr[...] orzekającą o odpowiedzialności za zaległości podatkowe D.S. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995r., podnosząc w szczególności zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego D.S..
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 23 maja 2008r. z kolei przedstawił okoliczności faktyczne, przesądzające o przerwaniu biegu terminu przedawnienia tego zobowiązania, a nadto podniósł, iż kwestia przedawnienia była przedmiotem analizy Sądu w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 515/07, w której to Sąd wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2007r. oddalił skargę D.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[...] odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego, uznając, iż w sprawie nie doszło do przedawnienia zobowiązania. Zauważył nadto, iż od wyroku tego została złożona skarga kasacyjna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucję zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego regulują przepisy art. 56 oraz art. 123 do art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Instytucja ta tworzy sytuację, w której trwa nadal stan zawisłości sprawy sądowoadministracyjnej, nadal istnieją powstałe stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa "spoczywa" bez biegu, terminy nie biegną lub podlegają wstrzymaniu, a czynności procesowe nie są podejmowane, z wyjątkiem tych które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (art. 127 powołanej ustawy).
Spośród wskazanych przepisów w analizowanej sprawie zastosowanie ma art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. Stosownie do tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 189 - 190).
Stosownie do przepisu art. 131ppsa postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, rozstrzygnięcie sprawy orzeczenia o odpowiedzialności A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. za zaległości podatkowe D.S. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995r., uzależnione jest od uprzedniego rozstrzygnięcia zawisłej przed NSA w Łodzi sprawy ze skargi kasacyjnej w przedmiocie odmowy umorzenia prowadzonego wobec D.S. postępowania egzekucyjnego, w sprawie tej Sąd wyraził bowiem ocenę prawną i dokonał analizy podnoszonej przez A. Spółkę zoo kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego D.S.. Z przepisu art. 170 ppsa wynika bowiem, że wyrok prawomocny wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zgodnie zaś z przepisem art. 171 ppsa wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uznać należało, iż skoro sąd administracyjny, co podniósł pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w piśmie z dnia[...], a co jest też znane Sądowi z urzędu, w nieprawomocnym wyroku z dnia 2 sierpnia 2007r., o sygn. akt I SA/Łd 515/07 dokonał oceny prawnej i analizy okoliczności faktycznych, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kwestii przedawnienia zobowiązania D.S., za które odpowiedzialność ma ponieść osoba trzecia, a ocena ta, w myśl powołanego przepisu, w przypadku ewentualnego oddalenia skargi kasacyjnej od tego wyroku, będzie wiążąca w niniejszej sprawie, to w konsekwencji rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie, zakończonej nieprawomocnym wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2007r., sygn. akt I SA/Łd 515/07. W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjmuje się wszak, iż związanie prawomocnym orzeczeniem sądowym polega na tym, że inne podmioty muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treści tego wyroku.
Implikuje to w sposób bezwzględny obowiązek wzięcia tej okoliczności pod uwagę w wydawanych przez nie rozstrzygnięciach. Podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawa, którą w tej sprawie jest przedawnienie, kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym wyroku. Zatem w kolejnych postępowaniach, w których pojawia się dana kwestia, nie może być już ona przedmiotem badania (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 357, wyrok SN z dnia 12 lipca 2002r., V CKN 1110/00, Lex nr 74492 czy J. Kuniecki, Glosa do postanowienia SN z dnia 21 października 1999r., I CKN 169/98, OSP 2001, z. 4, poz. 63).
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.
P.Pie.