Uzasadnienie
I SA/Łd 996/10
W niniejszej sprawie A, W. złożyła w dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok w kwocie 101.126 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż w dniu [...]r., zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o wydanie decyzji z dnia [...] r. i w tym samym w dniu wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na wskazaną decyzję. Do wniosku dołączone zostało zaświadczenia z Zakładu Karnego Nr [...] w Ł., z którego wynika, iż skarżąca została zatrzymana przez Policję w dniu [...] r. i przebywa w tymże zakładzie karnym od [...] r.
W odpowiedzi pismem z dnia [...] r. organ podatkowy poinformował skarżącą, iż postępowanie podatkowe zakończone decyzją z dnia [...] r. zostało wszczęte przed zatrzymaniem skarżącej w dniu [...] r. i osadzeniem jej w Zakładzie Karnym Nr 1 w Ł. w dniu [...] r., a fakt jego prowadzenia był skarżącej znany, zaś sama A. W. brała czynny udział w postępowaniu; w szczególności odbierając osobiście decyzję I instancji oraz wnosząc od niej w terminie odwołanie w dniu [...]r. Nadto organ poinformował skarżącą, iż zgodnie z art. 146 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) strona ma obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie swojego adresu, a w razie zaniedbania tego obowiązku pisma uznaje się za doręczone pod dotychczasowy adres, a organ pozostawia pismo w aktach sprawy. Organ wyjaśnił także, że w niniejszej sprawie wobec skutecznego doręczenia decyzji w trybie art. 150 O.p. organ podatkowy może wydać jedynie uwierzytelniony odpis żądanej decyzji.
Odbiór powyższego pisma A. W. pokwitowała w dniu [...] r. w Zakładzie Karnym Nr [...] w Ł. Zarządzeniem z dnia [...] r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez nadesłanie skargi. Odbiór powyższego wezwania skarżąca pokwitowała w dniu [...] r. Skarżąca uzupełniła żądany brak formalny oraz wniosła o przyznanie prawa pomocy na druku PPF, a powyższą korespondencję przekazała do wysłania w biurze Aresztu Śledczego Nr [...] w dniu [...] r.
Postanowieniem z dnia [...] r. zostało przyznane A. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożone przez A. W. podlegają odrzuceniu.
Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie Sąd wziął pod uwagę fakt, iż A. W. miała świadomość toczących się wobec niej postępowań podatkowych, co potwierdza kierowana przez nią do organów podatkowych korespondencja, w tym odbiór decyzji I instancji, a także terminowo wniesione od niej odwołanie. Przyjmując również najkorzystniej dla skarżącej, iż o fakcie wydania decyzji II instancji dowiedziała się w dniu [...] r.(dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru pisma pokwitowane osobiście przez skarżącą w Zakładzie Karnym Nr [...] w Ł., k. 71 akt sądowych), a więc z treści pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. znak: [...] uznać należy, iż 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...] r. i upłynął w dniu [...] r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu skarżąca złożyła dopiero w dniu [...] r. A zatem w ocenie Sądu nie został dochowany warunek zgodnie, z którym wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił wniosek A. W. o przywrócenia terminu do wniesienia skargi i orzekł jak w pkt I sentencji.
Zgodnie zaś z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie A. W. złożyła skargę po upływie trzydziestodniowego wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a terminu. Decyzja II instancji została uznana za doręczoną w trybie awizo w dniu [...] r. po dwukrotnym awizowaniu przesyłki, a więc termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] r. Tymczasem skarga została złożona przez skarżącą do doręczenia w Zakładzie Karnym Nr [...] w Ł. w dniu [...] r. a zatem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, orzekając jak w pkt lI sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075).
P.Z-C.