Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy, wydaną w wyniku wznowienia postępowania, decyzję własną o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej tego organu z dnia [...] określającej kwotę podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego.
W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wniosek nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego rozpatrzenia i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: ppsa.
Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 ppsa pozwala na wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które to okoliczności zobligowany jest wykazać wnioskodawca.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został przez skarżącego w żaden sposób uzasadniony, co już uzasadnia jego oddalenie.
Istotniejszym jednak jest, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które mają przymiot wykonalności tzn. nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.
Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. np. postanowienie NSA w sprawie II FSK 198/10, cbois.nsa.gov.p).
Z tych też względów, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja wydana w trybie wznowienia postępowania i odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 27.02.2012 r., nakładającej na skarżącego określone obowiązki podatkowe, nie może posiadać atrybutu wykonalności. Nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, czy to dobrowolnemu czy w trybie egzekucji.
Wskazać przy tym należy, że przewidziana w tym przepisie ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Skoro zatem, jak wywiedziono, decyzja o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej wydana w trybie nadzwyczajnym, nie posiada atrybutu wykonalności, to działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzeczono jak w sentencji.