Postanowienie WSA w Lublinie z 4 lutego 2015 r., I SA/Lu 1010/14

Rozpoznanie

w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi B. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego na 2013 r. p o s t a n a w i a 1) zwolnić B. F. od kosztów sądowych;

Sentencja

2. ustanowić dla B. F. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w L.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek

Uzasadnienie

Wnioskiem złożonym po otrzymaniu postanowienia Sądu odrzucającego skargę na wskazaną w postanowieniu decyzję, skarżący B. F. (ur. 1930 r.) zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej).

Uzasadniając ten wniosek podniósł, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z zasiłku chorobowego z KRUS w wysokości 168 zł miesięcznie oraz zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżący jest właścicielem gruntów o pow. 0,67 ha fiz. (1,06 ha przelicz), oraz udziału 3/9 z 0,30 ha fiz. (0,43 przelicz.). Dodał, że jest osobą bardzo schorowaną, wykazując to załączoną dokumentacją medyczną. Nie posiada przy tym żadnego innego majątku, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Dodał, iż obecnie przebywa w schronisku dla bezdomnych, za co ponosi opłatę w kwocie 52 zł miesięcznie.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Intencją strony jest uzyskanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, tj. otrzymanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z jego treścią przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 - Lex nr 786724). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w ocenie referendarza sądowego, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie będzie w stanie ponieść żadnych kosztów niniejszego postępowania.

Na powyższej ocenie zaważyła przede wszystkim sytuacja finansowa strony, tj. wysokość uzyskiwanego dochodu, wysokość wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem oraz brak majątku i oszczędności. Analiza powyższych elementów wskazuje, że skarżący nie ma środków ani możliwości ich pozyskania na wymagane koszty sądowe. W takiej sytuacji niepodobna oczekiwać, że skarżący będzie w stanie ponieść wydatki związane z kosztami sądowymi oraz samodzielnie opłacić usługi fachowego pełnomocnika.

Zapadłe orzeczenie oznacza, że skarżący został w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniony od kosztów sądowych, jak również przyznano mu adwokata z urzędu, bez obowiązku ponoszenia przez niego kosztów zastępstwa procesowego. Adwokata ten zostanie wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w L., o czym strona zostanie poinformowana.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.