Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania R. K. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] nr [...] ustalającą wymiar podatku rolnego na 2013 rok w kwocie 6 zł.
Z akt sprawy oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Wójt Gminy na podstawie uchwały Rady Gminy [...] l Nr [...] z dnia 16 listopada 2012 r., w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta przyjmowanej jako podstawa do obliczenia podatku rolnego na 2013 r., decyzją z dnia [...] ustalił R. K. oraz pozostałym współposiadaczom samoistnym nieruchomości oznaczonych nr [...] i [...] (S.W. (3/6), J.K.(1/6) R.G.(1/6)) wymiar podatku rolnego na 2013r. w kwocie 6 zł. Przedmiotem opodatkowania objęto użytki rolne o łącznej pow. 0,32 ha fizyczne. Po odliczeniu gruntów zwolnionych do opodatkowania przyjęto grunt IV klasy o pow. 0,03 ha.
W odwołaniu podatnik wniósł o uchylenie powyższej decyzji. Zakwestionował wymiar podatku rolnego ustalony stosownie do posiadanego przez niego 1/6 udziału w nieruchomości oznaczonej nr [...] i [...], ewentualnie wniósł o uchylenie decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wskazał, że jest współwłaścicielem działki [...] w udziale 1/3 którą uzyskał od ojca. Od tego czasu nie dokonywał żadnych czynności, w wyniku których uległaby zmianie wielkość posiadanego przez niego udziału. Kontaktował się z Urzędem Gminy w celu skorygowania ujawnionego udziału, jednakże jego działania nie przyniosły rezultatu. W jego ocenie nastąpiła zmiana wysokości udziału bez podstawy prawnej, dlatego błędnie ustalono wymiar podatku rolnego na 2013r.
Rozpatrując odwołanie strony Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zastosowanie w sprawie znajdują przepisy ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U.z 2006r. Nr 136, poz.969 ze zm.). Podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 1). Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym: dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4).
Organ odwoławczy wskazał, że podstawą dokonania wymiaru podatku rolnego jest ewidencja gruntów i budynków, na podstawie której przyjmuje się liczbę hektarów przeliczeniowych ich klasyfikację oraz udziały. W aktach sprawy znajduje się wypis z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w B. z dnia 26 marca 2013r., z którego wynika, że współwłaścicielami (w wypisie wskazano władanie na zasadzie posiadania samoistnego) działek rolnych nr:[...] o pow. 0,03 ha i nr [...] o pow. 0,29 ha są R.G.(1/6), J. K. (1/6), R.K. (1/6) oraz S.W. (1/2). Łączna powierzchnia wymienionych działek wynosi 0,32 ha. Dane te stanowiły podstawę do wymiaru podatku rolnego, który jako zobowiązanie solidarne został ustalony w jednej decyzji dla wszystkich współwłaścicieli.
Zdaniem organu, wskazana w odwołaniu działka nr [...], nie była przedmiotem opodatkowania skarżoną decyzją. Strona kwestionująca dane zawarte w ewidencji winna wyjaśnić to w odrębnym postępowaniu, a ewentualne zmiany dadzą podstawę do zmiany decyzji podatkowej.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją podatnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której domagał się jej uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na ustalenie wysokości podatku rolnego (w skardze omyłkowo wskazano leśnego).
W uzasadnieniu podtrzymał argumentację zawartą w odwołaniu. Nie zgodził się z ustaleniami odnośnie wielkości jego udziału, który został zmieniony bez podstawy prawnej. Oświadczył, że jest właścicielem działki nr [...], której część została zamieniona. Działka nr [...] była własnością jego babki, która przekazała ją swojej córce. Od czasu otrzymania przedmiotowej działki nie były dokonywane przez niego żadne czynności, w wyniku których uległaby zmianie wielkość posiadanego przez niego udziału.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...], ustalającą podatek rolny na 2013r.
Kwestią sporną, co wynika z treści skargi, jest to czy w sposób prawidłowy organ podatkowy ustalił R. K. podatek rolny na 2013 r.
Zdaniem skarżącego, nie uwzględniono okoliczności posiadania przez niego 1/3 udziału w działce nr [...], nadto jego udział w działce nr [...] będący przedmiotem opodatkowania w sprawie został zamieniony bez podstawy prawnej, a działka nr [...] była własnością jego babki, która przekazała ją swojej córce. Powyższe wpłynęło na wymiar podatku rolnego od udziału w działkach nr [...] i [...] w nieprawidłowej wysokości.
Jak ustaliły organy podatkowe na podstawie wypisu z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w B. z dnia 26 marca 2013r. R. K. jest współposiadaczem samoistnym w 1/6 części wraz z R. G. (1/6), J. K. (1/6) oraz S. W. (1/2) dwóch działek nr: [...] o pow. 0,03 ha i nr [...] o pow. 0,29 ha stanowiących grunty orne o łącznej powierzchni 0,32 ha.
Uchwałą z dnia 16 listopada 2012 r., Nr [...] Rada Gminy obniżyła średnią cenę skupu żyta przyjmowaną jako podstawa do obliczenia podatku rolnego na 2013 r. Powyższe stanowiło podstawę do wymiaru podatku rolnego w wysokości 6 zł wobec współposiadaczy.
Zgodnie z art. 1 ustawy o podatku rolnym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Podatnikami podatku rolnego, jak wynika z art. 3 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące 1) właścicielami gruntów;
- 2) posiadaczami samoistnymi gruntów;
- 3) użytkownikami wieczystymi gruntów;
- 4) posiadaczami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe nie mogą zatem dokonywać samodzielnych ustaleń co do wielkości gruntu czy kwestii dotyczących prawa własności gruntu. Od tej reguły, wynikającej z jednoznacznej z treści wskazanego wyżej przepisu, nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów (zob. wyrok NSA dnia 13 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1243/08, wyrok NSA z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 836/08). Dopóki dane te nie zostaną zmienione, organy podatkowe mają obowiązek wyliczania podatku na ich podstawie i nie są władne do kwestionowania, czy korygowania zapisów ewidencji gruntów i budynków.
Organem właściwym do dokonywania zmian w tym zakresie jest Starosta - jako organ prowadzący ewidencję. Stosownie bowiem do art. 22 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie.
W świetle powyższego organy podatkowe prawidłowo przyjęły stosownie do danych zawartych w ewidencji gruntów z dnia 26 marca 2013 r., że R. K. jest współposiadaczem samoistnym działek nr: [...] o pow. 0,03 ha i nr [...] o pow. 0,29 ha stanowiących grunty orne o łącznej powierzchni 0,32 ha i jednocześnie podatnikiem podatku rolnego od ww. gruntów w 2013 r.
Zatem na dzień wydania decyzji podatkowej, skarżący był posiadaczem samoistnym wskazanych działek. Podniesione w skardze argumenty dotyczące przedmiotowych działek nie odnoszą się w istocie do postępowania podatkowego, lecz danych stanowiących podstawę opodatkowania. Jednak jak wyżej wykazano, w postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku podstawą są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Natomiast zawarte w skardze zarzuty dotyczące działki nr [...] nie mogą być przez Sąd rozpoznane, bowiem działka o takim numerze w niniejszej sprawie nie stanowi przedmiotu opodatkowania.
Wobec powyższego, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę. Wynagrodzenie dla pełnomocnika skarżącej w ramach udzielonej pomocy prawnej Sąd przyznał w oparciu o art. 250 tej samej ustawy w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).