Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił, jako spóźnioną, skargę E. W. i A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zawarli wniosek o "wstrzymanie postępowania lub wykonania orzeczenia do czasu rozpoznania niniejszego zażalenia", który to wniosek sąd potraktował jako wniesiony w trybie art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- dalej: "P.p.s.a.").
Powyższego wniosku strona nie uzasadniła w żaden sposób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 196 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Przez pojęcie "wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia" na gruncie tego przepisu należy rozumieć wstrzymanie skutków prawnych, jakie to postanowienie ma wywołać. Wyjaśniany przepis nie określa przesłanek uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wyróżnienie tych przesłanek i związany z tym zakres stosowania analizowanej instytucji procesowej zostało pozostawione uznaniu sądów (A.Kabat w: Komentarz do art.196 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – System Informacji Prawnej LEX).
Podkreślenia wymaga też, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie ma zastosowania do wszystkich postanowień wydawanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Instytucja ta może mieć zastosowanie tylko wtedy, gdy zaskarżone postanowienie jest natychmiast wykonalne, co oznacza, że jest wykonalne przed jego uprawomocnieniem (postanowienie w sprawie IV SO/Gl 5/13 dostępnie w Internetowej Bazie Orzeczeń NSA).
Analizując treść zaskarżonego postanowienia tut. Sądu z dnia 15 grudnia 2016 r., którego dotyczy wniosek, wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. – stwierdzić trzeba, że nie zachodzą podstawy do zastosowania omawianej instytucji i uwzględnienia wniosku skarżących. Orzeczeniem tym odrzucono bowiem, jako złożoną po terminie, skargę E. W. i A. W.. W konsekwencji brak jest przedmiotu, który nadawałby się do wykonania (tym bardziej do natychmiastowego wykonania), a więc i do jego wstrzymania. Nie można bowiem wykonać orzeczenia odrzucającego skargę. Inną rzeczą jest, że wniosku skarżący w żaden sposób nie uzasadnili.
Mając na uwadze powyższe tutejszy sąd orzekł jak w sentencji – na podstawie art. 196 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi