Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 1023/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę A we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r.
Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronie skarżącej w dniu 22 stycznia 2014 r.
W dniu 14 lutego 2014 r. do akt sprawy wpłynęła skarga kasacyjna od wskazanego wyroku sporządzona przez reprezentującego stronę skarżącą dyrektora szkoły – E. O. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.
Natomiast w myśl art. 175 § 1 i 3 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a sprawach obowiązków podatkowych - także przez doradcę podatkowego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.).
Z powyższej regulacji wynika, że obowiązek ustanowiony w powołanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku kończącego postępowanie w sprawie. W rozpoznawanej sprawie reprezentujący stronę skarżącą dyrektor placówki oświatowej sporządził osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Z treści skargi kasacyjnej nie wynika natomiast, aby wnoszący ją był adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, jak również nie wynika, aby był jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a. Jednocześnie skarżący nie wykazał, że należy do kręgu wymienionych osób, zatem trzeba stwierdzić, że nie miał on wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia przedmiotowej skargi kasacyjnej. To z kolei oznacza, że wniesiona skarga kasacyjna jako niespełniająca wymogu określonego w art. 175 § 1 - 3 P.p.s.a., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 – 3 P.p.s.a orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.