Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 września 2017 r. (I SA/Lu 1037/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę C. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec i październik 2012 r.
Następnie postanowieniem z dnia 9 stycznia 2018 r. referendarz sądowy tutejszego sądu przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym między innymi ustanowienie doradcy podatkowego. Stosownie do powyższego Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego I. S..
Ustanowiony pełnomocnik po zapoznaniu się z aktami sprawy złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od przywołanego na wstępie rozstrzygnięcia. Jednocześnie wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną stronie skarżącej z urzędu, nie składając jednocześnie wymaganego prawem oświadczenia, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części.
W związku z powyższym postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy odmówił pełnomocnikowi przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.
Od powyższego rozstrzygnięcia pełnomocnik złożył sprzeciw wnosząc o wypłatę wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną i oświadczając równocześnie, ze koszty tej pomocy nie zostały zapłacone w całości ani w części przez stronę skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Jak stanowi art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. dalej - "p.p.s.a.") wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepis ten regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153 dalej - "rozporządzenie").
Zgodnie z treścią § 4 ust. 2 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej został uzupełniony o stosowne oświadczenie, o którym stanowi § 4 ust. 2 rozporządzenia co uzasadnia jego uwzględnienie.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 260 § 1 i 3 w związku z art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.