Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania A. spółki jawnej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości za 2011 r., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżąca zwróciła się do tutejszego sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skarżąca wyjaśniła, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jej winy. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że przesyłkę zawierającą skarżoną decyzję odebrała osoba o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, która pomyłkowo na przychodzącym piśmie wpisała datę [...] Do złożonego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżąca dołączyła między innymi orzeczenie o stopniu niepełnosprawności osoby odbierającej wspomnianą korespondencję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Ze wskazanego powyżej art. 86 § 1 p.p.s.a. nie wynika według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005).
W literaturze wskazuje się na orzecznictwo, w którym podniesiono, że następujące okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu: zwolnienie lekarskie od pracy (wyr. NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw ((post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.); nieznajomość prawa (wyr. NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97); przebywanie w areszcie śledczym (post. NSA z dnia 20 października 2004 r., FZ 432/04, niepubl.); choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.).
Wobec powyższego mając na uwadze stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie, rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało spełnione ponieważ strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Strona skarżąca swój wniosek uzasadnia pomyłką osoby odbierającej przesyłki pocztowe, która jest niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym i która dokonując odbioru przedmiotowej decyzji wpisała niewłaściwą datę odbioru co w konsekwencji przełożyło się na późniejszą datę wysłania skargi i uchybienie terminowi do jej złożenia.
Z analizy akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została odebrana [...] przez Z. Z. upoważnioną do odbioru korespondencji. Przesłana skarżącej decyzja zawierała jasno brzmiące pouczenie w jakim terminie strona powinna ją zaskarżyć.
W ocenie Sądu skarżąca, w celu dochowania należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, winna była zadbać o to, by jej interesy były należycie chronione.
Uznać należy, że powołana okoliczność odbioru korespondencji przez osobę niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i pomyłkowe oznaczenia przez nią na piśmie innej daty jej odbioru (dzień później) nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania nałożonych na skarżącą obowiązków. Skarżąca nie może zasłaniać się pomyłką pracownika, który jest w określonym stopniu niepełnosprawny ponieważ jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą również poza swoją siedzibą dbając należycie o swoje interesy powinien tak zorganizować swoją działalność w zakresie obiegu dokumentów aby eliminować sytuacje zaistniałe w niniejszej sprawie. Ponadto należy nadmienić, że pomyłka pracownika czy to w pełni sprawnego czy o orzeczonym stopniu niepełnosprawności wpływa w zakresie czynności jakich dokonuje bezpośrednio na poczet praw i obowiązków pracodawcy.
Powyższe fakty w powiązaniu z przedstawionymi wcześniej rozważaniami na temat kryteriów oceny zachowania strony w kontekście braku winy w uchybieniu terminu, w szczególności dotyczącymi dołożenia przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej pozwalają twierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.