Uzasadnienie
A. S.A., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w trakcie postępowania egzekucyjnego. Powyższa skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 11 września 2015 r., a wpłynęła do organu w dniu 16 września 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.), w stanie prawnym obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi, na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Jednocześnie w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd orzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych wobec egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 2 grudnia 2014 r. Mając na uwadze zacytowane powyżej brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. skarga na tego rodzaju postanowienia nie przysługuje.
Jak zaznaczono na wstępie skarga w niniejszej sprawie została nadana w placówce pocztowej w dniu 11 września 2015 r., a wpłynęła do organu w dniu 16 września 2015 r. W tych datach sąd administracyjny nie posiadał już kompetencji do rozpoznania sprawy złożonej w niniejszej sprawie, a zatem przyjąć należało, że skarga powinna zostać odrzucona. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.