Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę P. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Przyczyną odrzucenia było nieopłacenie skargi.
Postanowienie, o którym mowa wyżej, zostało doręczone P. Ś. w dniu 4 maja 2011r.
W dniu 11 maja 2011r. skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniał, że w okresie, gdy awizowana była przesyłka z wezwaniem do opłacenia skargi, przebywał w podróży służbowej (jako okres podróży służbowej wskazał dni 15-20 marca 2011r.). W tym też czasie została zdewastowana skrzynka na listy, przy czym skarżący mieszka w domu wolnostojącym. Po powrocie zastał wyłamany zamek od skrzynki i porozrzucane materiały reklamowe; wśród tych rzeczy nie znalazł żadnej korespondencji. Zniszczoną skrzynkę zachował. Wpisu od skargi nie uiścił, ponieważ nie miał możliwości dowiedzenia się o pozostającej na poczcie przesyłce z Sądu. Stwierdził, że wpis uiściłby, gdyby wiedział o istnieniu takiego obowiązku. Do wniosku skarżący dołączył 2 fotografie uszkodzonej skrzynki.
W wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu skarżący uiścił wpis od skargi.
Wezwany do złożenia dowodu potwierdzającego wyjazd w delegację służbową w okresie, o którym mowa we wniosku, oraz wskazania, czy fakt dewastacji skrzynki pocztowej zgłaszał Policji bądź Urzędowi Pocztowemu, w piśmie z dnia 25.07.2011r. P.Ś. wyjaśnił, że w okresie, w którym było awizowane wezwanie, uczestniczył w 2 służbowych szkoleniach wyjazdowych, natomiast w okresie od 27 marca 2011r. do 1 kwietnia 2011r. przebywał w podróży służbowej w C. Faktu zniszczenia skrzynki nie zgłaszał na Policję ani do Urzędu Pocztowego, gdyż nie spodziewał się żadnych wartościowych przesyłek, a fakt uszkodzenia skrzynki potraktował jako akt wandalizmu małej wagi. Do pisma dołączył 2 faktury VAT (z 11 i 23 marca 2011r.) wystawione przez firmę A. w W. na rzecz B. spółki z o.o. za usługi określone "coatching dla zarządu" oraz kserokopie paszportu i wizy z pieczęciami potwierdzającymi jego pobyt w C. w dniach [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Zgodnie z art.85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednocześnie jednak art.86 § 1 ppsa stanowi, iż jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie przy tym do art.87 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uprawdopodobnienie zaistnienia takich okoliczności należy do strony (art.87 § 2 ppsa).
Zdaniem sądu, okoliczności i argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy.
Jako przyczynę uchybienia terminowi skarżący podał fakt dewastacji skrzynki oddawczej w czasie jego kilkudniowej nieobecności w miejscu zamieszkania w okresie, w którym powtórnie awizowano wezwanie do uiszczenia wpisu (16 marca 2011r.). W odniesieniu do tej argumentacji wskazać na wstępie należy, że skarżący nawet nie twierdzi, że z przyczyn od niego niezależnych nie mógł zapoznać się z pierwotnym awizem, które zostało pozostawione w jego skrzynce oddawczej dnia 8 marca 2011r. Ponadto zaś stwierdzić należy, że pomimo wezwania, skarżący nie uprawdopodobnił, iż faktycznie w dniach [...]. przebywał poza miejscem zamieszkania, z przedstawionych przez niego faktur za usługi "coatching dla zarządu" nie wynika, w jakich dniach i w jakich miejscach odbywały się szkolenia oraz kto konkretnie w nich uczestniczył. Dokumenty te nie potwierdzają więc w sposób jednoznaczny przebywania skarżącego w kilkudniowej podróży służbowej w dniach [...]
Dołożeniu przez skarżącego należytej staranności przeczy też fakt, iż uszkodzenia skrzynki pocztowej i opróżnienia jej przez nieznane osoby nie zgłosił na poczcie, a przede wszystkim, iż nie poczynił starań celem uzyskania w placówce pocztowej informacji o ewentualnej oczekującej na niego korespondencji. Tym bardziej, że powinien mieć świadomość postępowania toczącego się przez tutejszym Sądem, zainicjowanego przecież jego skargą. W takiej sytuacji jako świadczące o lekkomyślności, nie zaś o dochowaniu należytej staranności, należy ocenić zaniechanie przez skarżącego zgłoszenia się do urzędu pocztowego celem poinformowania o dewastacji skrzynki oddawczej oraz uzyskania informacji o ewentualnie oczekującej na niego korespondencji.
Nie można mówić o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu, skoro nie podjął on jakichkolwiek działań celem zapobieżenia negatywnym skutkom zniszczenia skrzynki pocztowej i opróżnienia jej przez nieuprawnioną osobę, gdy mógł on i powinien był się spodziewać, iż będzie do niego kierowana korespondencja sądowa.
Również okoliczność wyjazdu do C., co do którego sąd nie ma wątpliwości, iż miał on miejsce w okresie podanym przez skarżącego, nie świadczy o braku jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przesyłka z wezwaniem do uiszczenia wpisu awizowana była w dniach 8 i 16 marca 2011r. i pozostawała w urzędzie pocztowym w dniach od 8 do 22 marca 2011r., natomiast wyjazd do C. miał miejsce w dniach [...] Wyjazd ten nie mógł mieć zatem istotnego wpływu na powołaną we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność braku wiedzy o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, będącej konsekwencją braku możliwości zapoznania się z wezwaniem sądowym w tym przedmiocie.
Wobec powyższego, skoro skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, należało odmówić przywrócenia terminu.