Uzasadnienie
W toku postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 rok J.K. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Podając zakres żądania zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (str. 1 wniosku PPF).
We wniosku skarżący podał, że jest osoba samotną, jego łączny dochód miesięczny (emerytura oraz zasiłek pielęgnacyjny) to [...] brutto, jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną. Mieszka w domu o powierzchni 26 m2, posiada 64 ary młodego lasu. Wnioskodawca zwracał uwagę na podwyżki cen leków i artykułów żywnościowych i związaną m.in. z tym jego trudną sytuację materialną.
Postanowieniem z dnia 4 maja 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał J. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Od powyższego postanowienia skarżący wniósł w przepisanym terminie sprzeciw /nazwany zażaleniem/, z którego wynikało, że skarżący nie wnosi o przyznanie mu adwokata, bo jego zdaniem nie ma takiej potrzeby,
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Jak wynika z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", z udziałem w takim postępowaniu wiąże się konieczność ponoszenia przez stronę wydatków, w szczególności na pokrycie opłat sądowych /art.214, art.220 § 1, art.230 § 1 i 2 ppsa/. Stosownie przy tym do art.199 ppsa zasadą jest, że każdy ponosi koszty postępowania związane z jego udziałem w sprawie.
Zmniejszenie ciężaru finansowego wiążącego się z prowadzeniem sprawy może nastąpić przez przyznanie stronie, na jej wniosek, prawa pomocy, co obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego albo zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego - art.243 § 1, art.244 § 1, art.245 ppsa.
Stosownie do art. 254 § 1 ppsa rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy, z tym że czynności w tym zakresie mogą wykonywać także referendarze sądowi /art.258 ppsa/, a w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie lub zarządzenie wydane przez referendarza traci moc, a wniosek podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym /art.260 ppsa/.
Jak wskazano wyżej, skarżący J. K. pierwotnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym – poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata i takiej treści wniosek był przedmiotem rozpoznania przez referendarza sądowego.
W sprzeciwie wniesionym od postanowienia referendarza sądowego, co spowodowało utratę mocy tego postanowienia /art.260 ppsa/, skarżący zmodyfikował jednak żądanie wniosku oświadczając, że nie wnosi o ustanowienie na jego rzecz adwokata. Zatem obecnie przedmiotem rozpoznania jest wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Art.246 § 1 pkt 2 ppsa stanowi, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Sądu J. K. wykazał, że nie jest w stanie ponieść bez uszczerbku koniecznego utrzymania wydatków na koszty sądowe związane z jego udziałem w sprawie. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika bowiem, że utrzymuje się on z bardzo niskich dochodów i trudno byłoby przyjąć, mając na względzie znane Sądowi ceny mediów, leków czy artykułów spożywczych, oraz podaną przez wnioskodawcę wysokość miesięcznych dochodów [...], z czego finansuje swoje podstawowe potrzeby, iż jest on w stanie wygospodarować jakiekolwiek środki na pokrycie kosztów związanych z wszczętym postępowaniem.
Wobec powyższego, na podstawie art.246 § 1 pkt 2 i art.260 ppsa orzeczono jak na wstępie.