Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone przez B. S. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. odmawiające wszczęcia postępowania podatkowego w przedmiocie uchylenia decyzji określającej zobowiązane w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. wraz z odsetkami.
Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej skarżąca wniosła skargę do tutejszego Sądu, w której zawarła wniosek "o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych i egzekucji do czasu rozpatrzenia skargi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi może on - na wniosek strony skarżącej - wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania takiego aktu skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia - w związku z jego wykonywaniem - znacznej szkody lub też spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Należy jednak pamiętać, że nie każdy akt administracyjny nadaje się do wykonania. Wykonany może być tylko taki akt administracyjny, który jest aktem zobowiązującym, ustalającym dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz akt, na podstawie którego określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz akt, na podstawie którego jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zgodnie z przeważającymi poglądami doktryny nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (por. postanowienie WSA w Gdańsku, II SA/Gd 888/08 z 13 stycznia 2009 r. i postanowienie WSA we Wrocławiu, II SA/Wr 411/08 z 16 października 2008 r).
Bezspornym jest, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej jest aktem odmownym - na jego podstawie odmówiono wszczęcia postępowania podatkowego. Nie kwalifikuje się więc ono do wstrzymania jego wykonania. Nie nakłada ono na strony żadnych obowiązków, ani nie przyznaje im uprawnień, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.