Wyrok NSA oz. w Lubliniez 19 grudnia 1997 r., sygn. akt I SA/Lu 1294/96

Tezy

1. W sytuacji, gdy niemożliwe było ustalenie wartości transakcyjnej towaru /art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne - t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./, to uzasadnionym było zastosowanie /w kolejności ustalonej w ustawie/ metody określonej w art. 27 Prawa celnego.

2. Informacje uzyskane od francuskich organów celnych w ramach współpracy międzynarodowej prowadzonej w celu wykrywania i eliminowania naruszeń przepisów celnych stanowią nowe okoliczności faktyczne, które istniały w dniu wydawania decyzji o dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym i wymiarze cła, a które nie były znane polskim organom celnym. Informacje te były na tyle istotne, że decydowały o treści decyzji. Z tych przyczyn należy przyjąć, iż zasadnym było wznowienie postępowania w sprawie.

3. Trafnie organ II instancji uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w T. i umorzył postępowanie w części dotyczącej wymiaru cła z uwagi na art. 83 ust. 1 Prawa celnego, który stanowi, iż nie można wydać decyzji w sprawie wymiaru należności celnych po upływie 2 lat od dnia, w którym powstał obowiązek ich uiszczenia.

Sentencja

oddalił skargę w przedmiocie wymiaru cła.