Uzasadnienie
W dniu 10 lutego 2004 roku wpłynęła do tutejszego Sądu skarga M. B. i A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr: [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], Nr: [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok w wysokości 45.067,80 zł.
Decyzją z dnia [...], Nr: [...] Dyrektor Izby Skarbowej działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270), zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i określił dla małżonków A. i M. B. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok w kwocie 25.478,20 zł, uwzględniając tym samym zarzuty skargi w całości.
Z uwagi na powyższe Dyrektor Izby Skarbowej przesyłając odpis decyzji z dnia [...] zgłosił jednocześnie wniosek o umorzenie postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Organ podatkowy skorzystał z instytucji autokontroli przewidzianej w art.54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tym samym postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Dlatego też, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym umorzyć.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w/w ustawy.