Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 maja 2014 r. (I SA/Lu 1325/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie podatku od środków transportowych za lata 2008-2012 oraz przyznał ustanowionemu z urzędu adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem pierwszej instancji.
Od powyższego orzeczenia pełnomocnik strony sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną za co postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 listopada 2016 r. otrzymał należne wynagrodzenie.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 22 lutego 2017 r. adw. R. G. działająca z substytucji pełnomocnika strony - adw. E. M. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II FSK 3301/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną, pozostawiając powyższy wniosek do rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Wniosek podlega uwzględnieniu.
Podstawę powyższego stanowi art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", w świetle którego wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te obecnie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). W świetle § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Zgodnie zaś z § 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem kryteriów, określonych pkt 1-4 tego przepisu.
Stosownie zaś do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, tj. za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1 (w niniejszej sprawie wysokość opłaty to 1.200 zł w myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 8 pkt 4 rozporządzenia), a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Obliczając zatem 75 % z tak określonej opłaty otrzymana kwota, tj. 900 zł, stanowi kwotę wynagrodzenia pełnomocnika.
W ocenie referendarza sądowego tak wyliczona kwota jest adekwatna do udziału pełnomocnika w postępowaniu po wzięciu pod uwagę niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, a także charakteru przedmiotowej sprawy.
Wskazaną powyżej opłatę, zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.