Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...]grudnia 2003 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania J.O. z [...] listopada 2003 r. od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie I instancji w przedmiocie określenia nienależnego zwrotu w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1998 r. w kwocie 11.169,51 zł.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż skarżący odliczył w miesiącu listopadzie 1998 r. podatek naliczony w kwocie 11.169,51 zł z tytułu nabycia samochodu osobowego marki Renault Megane Scenic, którego zakup dokumentowała faktura VAT nr [...] wystawiona w dniu 01 października 1998 r. przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe,,[...]" s.c. E.B.-P., R.B.
Samochód został zarejestrowany w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego jako samochód ciężarowy - dowód rejestracyjny Seria S [...].
Prowadzący Przedsiębiorstwo "[...]" E.B.-P. i R.P. byli pierwszymi właścicielami przedmiotowego pojazdu. Został on zakupiony jako samochód osobowy, co wynika z wyciągu świadectwa homologacji wstawionego na ten typ pojazdu przez producenta. W pojeździe tym zostały dokonane zmiany konstrukcyjne polegające na zamontowaniu kasety metalowej od przewozu przedmiotów wartościowych. Zmiana parametrów technicznych pojazdu i określenie rodzaju pojazdu jako ciężarowy zostały ujawnione w karcie pojazdu.
W dniu 30 września 1998 r. pierwsi właściciele samochodu zarejestrowali pojazd w Referacie Komunikacji Urzędu Miasta jako samochód ciężarowy - dowód rejestracyjny Seria [...].
Skarżący w dniu 2 października 1998 r. zarejestrował zakupiony pojazd w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego jako samochód specjalizowany - dowód rejestracyjny Seria S Nr [...].
W dniu 21 listopada 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność dowodu rejestracyjnego Seria S [...] wydanego przez Kierownika Referatu Komunikacji Urzędu Miasta na samochód ciężarowy Renault Megane Scenic.
Biorąc powyższe pod uwagę organ podatkowy pierwszej instancji uznał, iż przedmiotem transakcji pomiędzy Przedsiębiorstwem,,[...]" a skarżącym był samochód osobowy i stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz 50 z późn zm./ brak jest podstaw do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu nabycia tego samochodu.
Uwzględniając powyższe ustalenia Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego dokonał rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1998 r. określając nienależny zwrot w wysokości 11.169 zł.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją skarżący złożył odwołanie, w którym kwestionując ustalenia organu I instancji wniósł o jej uchylenie w całości i o uwzględnienie przy rozstrzyganiu sprawy Komunikatu Ministra Finansów z dnia 29 stycznia 2002 r. wskazującego organom podatkowym sposób postępowania w sprawach dotyczących odliczeń podatku naliczonego od zakupów samochodów osobowych, przerobionych w okresie do 1 stycznia 2001 r. na samochody ciężarowe.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. z uwagi na brak przesłanek do uwzględnienia odwołania utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego i podtrzymał swoją decyzją ustalenia organu podatkowego I instancji. W uzasadnieniu wskazał także, że komunikat Ministra Finansów z 29 stycznia 2002 r. odnosi się do innego stanu faktycznego niż występujący w rozpatrywanej sprawie. Pismo Ministra Finansów stanowi wytyczne dla organów podatkowych podczas postępowania w sprawach dotyczących odliczeń podatku naliczonego od zakupu samochodów osobowych, przerobionych w okresie do 1 stycznia 2001 r. na samochody ciężarowe, a fakt ten potwierdza stosowny wpis w dowodzie rejestracyjnym. W przedmiotowej sprawie natomiast na skutek stwierdzenia nieważności dowodu rejestracyjnego uzyskanego przez poprzednich właścicieli samochód Renault Megane Scenic już w momencie zakupu przez skarżącego był samochodem osobowym a nie ciężarowym.
Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
W skardze J.O. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Orzeczeniu temu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U.nr 137, poz.926 z późn. zm./ poprzez nie zastosowanie przez organ podatkowy urzędowej wykładni prawa, dokonanej przez Ministerstwo Finansów, podanej do publicznej wiadomości w formie komunikatu prasowego, zawierającym uściślenie w postaci kierunków działań organów podatkowych, co oznacza rażące naruszenie przez organ podatkowy zasady prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie obywateli do organów podatkowych, zawartej w dyspozycji art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej i zasady praworządności określonej w art. 120 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą konstrukcji podatku do towarów i usług, wyrażoną w art.19 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług jest prawo podatnika tego podatku do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Prawo to podlega jednak pewnym ograniczeniom przewidzianym w tej ustawie, między innymi w art. 25.
Zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług obniżenia kwot z tytułu zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg.. Oznacza to, że o ile pojazd nie jest samochodem osobowym a ponadto jego ładowność przekracza 500 kg, to podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu nabycia tego samochodu.
Dla oceny prawa, o którym wyżej mowa, decydujący jest zatem rodzaj samochodu będącego przedmiotem sprzedaży udokumentowanej fakturą VAT, na podstawie której w oparciu o art. 19 ust. 1 cyt. wyżej ustawy podatnik ma prawo obniżyć podatek należny.
Prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynika z konkretnej czynności opodatkowanej podatkiem VAT, której przedmiot decyduj o możliwości skorzystania z tego uprawnienia.
Jak wynika z bezspornego stanu faktycznego skarżący obniżył podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia 1 października 1998 r. dokumentującej sprzedaż samochodu ciężarowego. Poza sporem jest także okoliczność, że skarżący uzyskał dla zakupionego pojazdu dowód rejestracyjny Seria S Nr [...], w którym określono rodzaj i przeznaczenie pojazdu jako specjalizowany. Z materiału dowodowego zabranego w sprawie nie Wynika, i ta okoliczność także nie jest przez strony kwestionowana, aby ten dowód rejestracyjny będący przecież decyzją administracyjną - został w jakikolwiek sposób wyeliminowany z obrotu prawnego.
Na podstawie wyżej wymienionych dowodów nie może budzić wątpliwości, iż nabyty przez skarżącego samochód nie był samochodem osobowym. Rejestracja samochodu następuje w drodze decyzji administracyjnej, którą stanowi dowód rejestracyjny. Zarejestrowanie samochodu jako specjalizowany stało się wiążące dla stron i innych uczestników obrotu prawnego - także dla organów podatkowych - w momencie wprowadzenia tej decyzji do obrotu i będzie wiążące tak długo,dopóki nie zostanie z tego obrotu usunięta w sposób prawem przewidziany.
Ustalenia organów podatkowych, iż skarżący nabył samochód osobowy nie korespondują z zebranym materiałem dowodowym, a wyciągnięte z nich wnioski należy uznać za dowolne. Bez znaczenia w sprawie jest okoliczność, iż stwierdzono nieważność dowodu rejestracyjnego uzyskanego przez poprzednich właścicieli przedmiotowego pojazdu, bowiem nie ten dowód rejestracyjny zaświadcza o rodzaju i przeznaczeniu samochodu zakupionego przez skarżącego.
W świetle powyższego stanu faktycznego i prawnego skarżący mógł zatem skorzystać z odliczenia przysługującego na podstawie art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Co prawda prawo to podlega ograniczeniom przewidzianym w art. 25 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, mając jednak na uwadze wiążącą organy podatkowe treść decyzji administracyjnej, jaką jest dowód rejestracyjny, organy podatkowe nie wykazały, iż zakupiony przez skarżącą samochód był samochodem osobowym a więc, że zaistniały ograniczenia, o których mowa wyżej..
Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i 1c ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.