Uzasadnienie
W dniu 11 lutego 2004 r. za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w sprawie odmowy przyznania ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia uczniów.
W dniu [...] lutego 2004 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sadowego od przedmiotowej skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane w dniu [...] lutego 2004 r. (potwierdzenie odbioru k.14). Tego samego dnia został uiszczony przez skarżącego wpis w wysokości [...] zł, jednakże wpłata została zadeklarowana tytułem wpisu w sprawie sygn. akt I SA/Lu 15/04 ze skargi żony skarżącego, K. G. Wobec powyższego Z. G. został wezwany (pismo k.15) do wyjaśnienia niejasności związanych z dokonanym przelewem i doprecyzowania jakiego numeru sprawy on dotyczy.
W odpowiedzi skarżący w dniu [...] marca 2004 r. dokonał wpłaty wpisu w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 14/04.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak wskazano na wstępie skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu [...] lutego 2004 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu [...] lutego 2004 r. Jak wynika z akt sprawy (polecenie przelewu k.17), wpis został uiszczony w dniu [...] marca 2004 r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu.
Wobec powyższego, mając na względzie dyspozycję art. 220 § 3 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji.