Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania A. S., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] wydaną w wyniku wznowienia postępowania po uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] w części określającej podatek akcyzowy w kwocie 389 zł z tytułu importu samochodu i określającą podatek akcyzowy z tego tytułu w kwocie 428 zł.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 19 grudnia 2006 r. skarżący dokonał zgłoszenia importu ze Szwajcarii samochodu osobowego o unijnym pochodzeniu, którego wartość według załączonego rachunku wynosiła 1.700 CHF. W wyniku postępowania weryfikacyjnego organ celny decyzją z dnia [...] przyjął, że wartość celna samochodu wynosi 5.254,12 CHF (12.549,58 zł), zastosował preferencyjną stawkę celną 0% (cło), określił podatek akcyzowy w kwocie 389 zł oraz podatek VAT – 2.847 zł.
Po zwolnieniu towaru, organ celny z urzędu dokonał kontroli zgłoszenia, ustalił, że świadectwo pochodzenia samochodu jest nieważne, gdyż pochodzi on z kraju trzeciego i decyzją z dnia [...] określił kwotę cła podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 1.255 zł.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy powyższą decyzję z dnia [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego.
Równocześnie, po otrzymaniu pisma władz celnych Szwajcarii z dnia 4 maja 2007 r. informującego, że świadectwo pochodzenia samochodu jest nieważne, Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] wznowił na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy – Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej: "op") postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...] w części dotyczącej określenia podatku akcyzowego.
W wyniku tego postępowania decyzją z dnia [...] na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 op oraz między innymi art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2004 r. Nr 29, poz. 257 ze zm.), uchylił własną decyzję z dnia [...] w części określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym i określił je w kwocie wyższej o 39 zł, jako skutek zwiększenia podstawy opodatkowania o należne cło.
W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 165 § 1, art. 190 i art. 208 § 1 op, a w uzasadnieniu argumentował, że fakt wyprodukowania samochodu w Meksyku znany był organowi w dacie wydania pierwotnej decyzji, przy czym kwestionując świadectwo pochodzenia nie ustalono, czy w Szwajcarii samochód nie był przetwarzany, co nie pozwalało na zastosowanie art. 240 § 1 pkt 5 op.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wyjaśnił, że nową okolicznością w sprawie, istniejącą w dniu wydania pierwotnej decyzji i nieznaną podatkowemu organowi celnemu, był fakt, że samochód nie ma unijnego pochodzenia co ujawniło pismo szwajcarskich władz celnych, a wynik postępowania celnego zwiększający podstawę opodatkowania importu okoliczność tę potwierdził i przesądził.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. S. wniósł o uchylenie decyzji zarzucając naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 op przez brak ustaleń, czy samochód nie był przerabiany w Szwajcarii, co pozwalałoby uznać go za produkt uzyskany w tym kraju, a także naruszenie art. 165 § 1 i § 2 oraz art. 208 § 1 op.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ od daty zgłoszenia celnego miał wiedzę, iż sprowadzony ze Szwajcarii samochód wyprodukowany został w Meksyku, a na fakturze eksporter wskazał jako kraj pochodzenia Niemcy, przy czym skoro samochód używany był w Szwajcarii to mógł podlegać tam przetworzeniu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia [...] WSA zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego (sygn. akt III SA/Lu 54/08, a następnie – sygn. akt III SA/Lu 254/10). Prawomocnym wyrokiem z dnia 5 października 2010 r. skarga na powyższą decyzję została oddalona.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. postępowanie zostało podjęte.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja prawa nie narusza, stąd skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Zarzut naruszenia art. 165 § 1 i § 2 op jest niezrozumiały, gdyż postępowanie w sprawie organ wszczął w trybie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z [...], co wprost wynika z postanowienia doręczonego skarżącemu w dniu 30 lipca 2007 r. (k. 42 i 43 akt podatkowych). Szczególną podstawę wszczęcia postępowania wznowieniowego stanowi art. 241 § 1 i art. 243 § 1 op, wskazane w postanowieniu, stąd przepisów art. 165 § 1 i § 2 op organ nie mógł i nie stosował, a tym samym ich nie naruszył.
W każdej sprawie rozstrzyganej na podstawie przepisów prawa materialnego w drodze decyzji zakres postępowania dowodowego determinowany jest treścią tych przepisów.
Zgodnie z art. 10 ust 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania w przypadku importu jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, z uwzględnieniem ust. 6-9 (w sprawie nie mającymi zastosowania).
Wartość celna i należne cło stanowią, w przypadku importu, element podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym. W konsekwencji wszelkie zmiany wartości celnej importowanego towaru oraz wysokości cła bezpośrednio wpływają na podstawę opodatkowania i kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym.
Wysokość tej kwoty określona została pierwotnie w decyzji z dnia [...], wydanej na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, przy uznaniu przez organ prawdziwości świadectwa pochodzenia towaru i tym samym braku obowiązku zapłaty cła.
Ujawnienie okoliczności, istniejącej w dniu importu i w dacie wydania pierwotnej decyzji dotyczącej również należności celnych, wskazującej, że towar (samochód) nie ma unijnego pochodzenia, przesądzało o konieczności wznowienia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego.
Z uwagi na treść art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym ustalenia faktyczne co do rozstrzygnięcia istoty sprawy niniejszej ograniczone zostały jedynie do przyjęcia wysokości cła w kwocie określonej w decyzji organu celnego wydanej na podstawie art. 51 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 622 ze zm.).
W związku z tym, organ nie naruszył art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 op, bowiem do prowadzenia postępowania dowodowego w żądanym przez skarżącego zakresie nie był uprawniony.
Co do zarzutu naruszenia art. 208 § 1 op, to podobnie jak w zakresie zarzutu dotyczącego art. 165 § 1 i § 2 op, wskazać należy, że przepis ten nie miał w sprawie zastosowania, bowiem rozstrzygnięcie, które organ podjąć może po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego wymienia art. 245 § 1 op. Wobec ustaleń poczynionych w sprawie zakończonej decyzją pierwotną z [...] oraz w sprawie zakończonej decyzją zaskarżoną, nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowań mających na celu określenie zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu importu samochodu, zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie importu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.