Postanowienie WSA w Lublinie z 27 czerwca 2008 r., I SA/Lu 142/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 27 czerwca 2008 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi Z. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Sędziowie Asesor WSA Wojciech Kręcisz (spr.), NSA Anna Kwiatek
Stażysta Konrad Gałka protokolant

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia wydanym na podstawie art. 233 § 1 w związku z art. 239 i art. 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 z późn. zm.) Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu zażalenia Z. Z. na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia 12 listopada 2007 r. odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia 15 października 2007 r. określającej stronie wysokość zobowiązania podatkowego za poszczególne miesiące 2002 r., utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

Pełnomocnik Z. Z. wystąpił ze skargą na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wnosząc o jego uchylenie. Jak również o uchylenie poprzedzającego je postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 12 listopada 2007 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosił o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, ewentualnie zaś odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia o oddalenie skargi.

Sąd zważył, co następuje

Z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania między innymi, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, a postanowienie to może zapaść również na posiedzeniu niejawnym.

W sprawie stanowiącej przedmiot orzekania Sądu, w zakresie odnoszącym się do stanu faktycznego sprawy podkreślić należy, iż: 1) postanowieniem z dnia 12 listopada Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia 15 października 2007 r. określającej Z. Z. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące marzec – maj i sierpień – grudzień 2002 r.;

2. pełnomocnik podatnika złożył zażalenie na to postanowienie;
3. Dyrektor Izby Celnej zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji;
4. decyzją z dnia 20 lutego 2008 r. Dyrektor Izby Celnej, jako organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2002 r.

W tym kontekście podkreślić należy, iż jak wynika z art. 224 § 1 Ordynacji podatkowej wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania, z zastrzeżeniem art. 244a § 1, jednakże organ, który wydał decyzję postanawia wstrzymać jej wykonanie do czasu przekazania odwołania wraz z aktami sprawy właściwemu organowi odwoławczemu (z zastrzeżeniem mniemającym zastosowania w sprawie) § 4 pkt 1. Organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym (§ 2).

Wydanie na podstawie art. 244 § 2 ordynacji podatkowej postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji organu pierwszej instancji nie zachowuje mocy obowiązującej po wydaniu decyzji organu odwoławczego. Byt prawny postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji organu podatkowego pierwszej instancji jest uzależniony od rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy – z chwilą wydania decyzji przez organ odwoławczy traci moc obowiązującą postanowienie o wstrzymaniu wykonania.

Za bezprzedmiotowe, w rozumieniu art. 161 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznać należy postępowanie sądowoadministracyjne, w którego toku, a przed wydaniem wyroku przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Tak sytuacja następuje między innymi, gdy zaskarżone postanowienie zostanie pozbawione bytu prawnego.

Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 20 lutego 2008 r. Dyrektor Izby Celnej, jako organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2002 r., która to decyzja została następnie doręczona pełnomocnikowi skarżącego. W związku z tym należało więc stwierdzić, że z datą wydania decyzji przez organ odwoławczy byt prawny utraciło postanowienie z dnia 14 stycznia 2008 r. wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji wymiarowej organu pierwszej instancji, co skutkowało tym, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe w zakresie skargi na to postanowienie.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.