Uzasadnienie
W dniu 7 lutego 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga "P." sp. z o.o. z siedzibą w na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2004 r. oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego za ten miesiąc.
W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zarzuciła skarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a także art. 19 ust. 1 i 2 i art. 109 ust. 4, 5, 6 i 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Ponadto spółka podniosła zarzut naruszenia zasad postępowania podatkowego określonych w art. 120, 121, 122, 124, 187 § 1 i art. 210 § 4 ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest wskazana wyżej decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, którą organ utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą podatek od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2004 r. Jednocześnie organ ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe za powyższy miesiąc.
W zakresie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego podstawę rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie stanowi art. 109 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zgodnie z którym w razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zobowiązania niższą od kwoty należnej lub kwotę zwrotu różnicy podatku wyższą od kwoty należnej, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określa kwotę zwrotu w prawidłowej wysokości oraz ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30 procent kwoty zaniżenia tego zobowiązania.
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r. sygn. akt I FSK 1062/06 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytania prejudycjalne dotyczącego wykładni przepisów prawa wspólnotowego o treści:
- 1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?
- 2. Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?
- 3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.)?
W ocenie sądu orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, będące odpowiedzią na pytanie prejudycjalne skierowane przez NSA, będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej, bowiem dopiero w jego świetle będzie możliwe dokonanie oceny, czy skarżąca spółka jest zobowiązana uiścić dodatkowe zobowiązanie podatkowe na podstawie art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd postanowił jak w sentencji.