Postanowienie WSA w Lublinie z 29 września 2022 r., I SA/Lu 147/22

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 29 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi W. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na stanowisko POLSKIEGO FUNDUSZU ROZWOJU S.A. w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2020 r. w przedmiocie wypłaty subwencji finansowej w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę.

Skład

sędzia WSA Wiesława Achrymowicz przewodniczący

Uzasadnienie

POLSKI FUNDUSZ ROZWOJU S.A. w Warszawie (PFR S.A.) odmówiła Spółce A. wypłaty subwencji finansowej w ramach rządowego programu TARCZA PFR 1.0.

Spółka A. złożyła skargę na tej treści stanowisko PFR S.A.

PFR S.A., odpowiadając na skargę, wniosła przede wszystkim o jej odrzucenie z tym uzasadnieniem, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 ze zm. - P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Następnie według art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto stosownie do art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W świetle przytoczonych regulacji zaskarżane do sądu administracyjnego mogą być akty i czynności, które:

• nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, gdyż te są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a.,
• są podejmowane w sprawach indywidualnych, albowiem akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 P.p.s.a.,
• muszą mieć charakter publicznoprawny,
• dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W realiach analizowanej sprawy stanowisko w przedmiocie wypłaty bądź odmowy wypłaty subwencji finansowej przedstawia PFR S.A., która nie jest organem władzy publicznej, a jedynie realizuje powierzone jej zadania w zakresie wsparcia przedsiębiorców. Chociaż regulamin ubiegania się o omawianą subwencję finansową w ramach programu rządowego nazywa stanowisko PFR S.A. decyzją, to jednak nie jest to decyzja administracyjna. PFR S.A. nie podejmuje w omawianej materii władczego rozstrzygnięcia. "Decyzja", o której stanowi regulamin, ma charakter potwierdzenia albo zaprzeczenia okoliczności spełnienia warunków programowych (por. § 12 regulaminu). Jej istota polega na poinformowaniu zainteresowanego o stanowisku przyjętym przez PFR S.A.

Z regulaminu wynika również, że PFR S.A. nie działa w sferze publicznoprawnej, ale na płaszczyźnie stosunków cywilnoprawnych. Realizuje program rządowy w ramach obrotu prywatnoprawnego.

Podsumowując, PFR S.A. w analizowanym zakresie udzielania subwencji finansowych nie należy do organów władzy publicznej i nie ma przyznanych uprawnień organu władzy publicznej. Jej zadanie sprowadza się do dystrybucji środków finansowych na rzecz przedsiębiorców, znajdujących się w określonym położeniu.

Co istotne, kompetencji organu władzy publicznej nie można domniemywać.

Powyższe stanowisko prawne jest już ugruntowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, by wymienić tytułem przykładu sprawy sygn.: I GSK 1154/21, I GSK 1417/21, I GSK 1353/21, I GSK 1818/21, I GSK 1002/22, I GSK 967/22, I GSK 1134/22 (por. strona internetowa orzeczenia.nsa.gov.pl).

W sytuacji, w której sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Z tych powodów, skargę w niniejszej sprawie należało odrzucić zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1, § 3 P.p.s.a.