Uzasadnienie
J. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w sprawie umorzenia zaległości podatkowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2011 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [...] - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.-23), przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona skarżącemu w sposób prawem przewidziany w dniu 22 kwietnia 2011 r. Wpis nie został uiszczony.
W dniu 27 kwietnia 2011 r. strona nadała do Sądu pismo, z którego wynikało, że zwraca się o przyznanie jej prawa pomocy. Wezwany do uzupełnienia braku wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu, dołączonym do wezwania - w terminie 7-dniowym – skarżący nie odpowiedział w żaden sposób.
Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2011 r. (sygn. I SA/Lu 152/11) wniosek strony o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 (1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej:"ppsa") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak wskazano wyżej, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2011 r., zatem siedmiodniowy termin przysługujący stronie na uiszczenie wpisu upłynął z dniem 29 kwietnia 2011 r. Wpis nie został uiszczony. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, którego braków strona nie uzupełniła oznacza, iż został on złożony w sposób bezskuteczny, a w konsekwencji pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu.
W tej sytuacji, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 (3 ppsa należało orzec jak w sentencji.