Uzasadnienie
D. W. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej "ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Jak wynika z akt zaskarżona decyzja tych wymogów nie spełnia, nie ma ona przymiotu decyzji ostatecznej.
Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], przysługiwało bowiem stronie odwołanie do tego organu, zgodnie z art. 220 § 2 w zw. z art. 248 § 2 pkt 1 i art. 13 (3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). O tym prawie skarżąca została przez organ pouczona i jak wynika z akt z tego prawa skorzystała (k. 37-39 akt administracyjnych).
W tym stanie rzeczy skargę strony na decyzję organu podatkowego I instancji uznać należało za niedopuszczalną, w rozumieniu art. 58 (1 pkt 6 ppsa, co uzasadnia jej odrzucenie.