Postanowienie WSA w Lublinie z 10 sierpnia 2011 r., I SA/Lu 159/11

Rozpoznanie

w dniu 10 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi M. U. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk

Uzasadnienie

Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie oświadczeń strony skarżącej oraz nadesłanych przez nią dokumentów referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z prowadzonej dzielności gospodarczej przynoszącej miesięczny dochód w kwocie od [...] złotych do [...] złotych. W miesiącu maju bieżącego roku przychód z prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł [...] złotych zaś koszty jego uzyskania [...] złotych. Strona skarżąca podkreśliła, że jest zadłużona w bankach na kwotę [...] złotych, w ZUS na kwotę [...] złotych oraz u rodziny na kwotę [...] złotych. Do kosztów utrzymania koniecznego strona skarżąca zaliczyła czynsz za mieszkanie – [...] złotych miesięcznie, opłatę za energię elektryczną – [...] złotych miesięcznie, leki [...] złotych, wyżywienie – [...] złotych i opłacenie składki na ZUS – [...] złotych. Strona skarżąca podkreśliła, że niemal całość jej dochodów pochłaniają opłaty ZUS, za mieszkanie oraz spłata kart kredytowych. Strona skarżąca jest właścicielem 5 letniego samochodu osobowego wykorzystywanego do prowadzenia dzielności gospodarczej. Strona skarżąca wraz z mężem na rachunkach bankowych w dniu 26 czerwca 2011 r. miała środki finansowe w wysokości [...] złotych.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że poniesienie przez nią kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej męża. W toku niniejszego postępowania koszty sądowe każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Porównując wysokość przychodów osiągniętych przez stronę skarżącą z prowadzonej działalności gospodarczej w miesiącu maju bieżącego roku a więc miesiącu, w którym złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów sądowych niniejszego postępowania stwierdzić należy, że opłacenie kosztów sądowych niniejszego postępowania nie przekracza możliwości finansowych strony skarżącej. Jednocześnie zwrócić należy uwagę na to, że wysokość wykazanych przez stronę skarżącą stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego przewyższa wysokość wykazanych miesięcznych dochodów. Okoliczność ta wskazuje na to, że strona skarżąca ma realną możliwość pozyskania środków finansowych innych niż wykazane przez nią miesięczne dochody. Nie można więc przyjąć aby strona skarżąca nie miała możliwości pozyskania innych środków finansowych prócz wykazanych dochodów a tym samym aby poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkować mogło uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.