Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Wyrokiem z dnia 9 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę R. U. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie wydania zaświadczenia.
Odpis wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem doręczony został skarżącemu, na jego wniosek, dnia 13 czerwca 2008 roku.
Tego samego dnia, tj. 13 czerwca 2008 roku, doręczono skarżącemu także odpis zarządzenia z dnia 4 czerwca 2008 roku /wraz z uzasadnieniem/, wydanego w związku z jego wnioskiem o sprostowanie i uzupełnienie protokołu z rozprawy w dniu 9 maja 2008 roku. Pouczono przy tym skarżącego, iż na zarządzenie przysługuje zażalenie, które można wnieść w terminie 7 dni do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu I instancji.
W dniu 20 czerwca 2008 roku R. U. wniósł sporządzone przez siebie pismo, nazwane zażaleniem kasacyjnym, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W piśmie tym wskazał, że dotyczy ono zarządzenia z dnia 4 czerwca 2008 roku i wniósł o uchylenie tego zarządzenia, a nadto o "uchylenie protokołu rozprawy z dnia 9 maja 2008r. /.../ i za tym kasacyjnego unieważnienia rozprawy z dnia 9 maja 2008r. /.../" oraz o "uznanie wyroku z dnia 9 maja 2008r. za uchybiający sprawiedliwości społecznej /.../ ze wskazaniem unieważnienia jego /.../". Zażądał przedstawienia akt sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Pismem z dnia 24 czerwca 2008 roku skarżący został poinformowany, iż pouczenie, jakiego udzielono mu przy doręczeniu zarządzenia z dnia 4 czerwca 2008 roku było błędne oraz że zgodnie z art.103 zd. drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", od zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie żądania sprostowania lub uzupełnienia protokołu z rozprawy przysługuje odwołanie do sądu, przed którym odbyła się rozprawa, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia. Wezwano też skarżącego do sprecyzowania pisma z dnia 20 czerwca 2008 roku, o którym mowa wyżej, przez wyjaśnienie, czy jest ono wyłącznie odwołaniem od zarządzenia z dnia 4 czerwca 2008 roku, czy też jest również skargą kasacyjną, ewentualnie innym środkiem zaskarżenia i w związku z tym pouczono, że w razie braku odpowiedzi sąd przyjmie, że pismo jest zarówno odwołaniem, jak i skargą kasacyjną.
W piśmie z dnia 7 lipca 2008 roku, oznaczonym sygnaturą akt I SA/LU 16/08, skierowanym do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, R. U. w wykonaniu wezwania z dnia 24 czerwca 2008 roku wyjaśnił, że jego pismo z dnia 20 czerwca 2008 roku jest zarówno odwołaniem od zarządzenia, jak i "wstępnym zażaleniem kasacyjnym" od wyroku z dnia 9 maja 2008 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Przepisy ppsa nie przewidują środka zaskarżenia w postaci zażalenia kasacyjnego, natomiast z art.173 § 1 tej ustawy wynika, że środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny jest skarga kasacyjna. Stąd pismo R. U. z dnia 20 czerwca 2008 roku w części obejmującej żądanie unieważnienia rozprawy z dnia 9 maja 2008 roku i uznania wyroku wydanego w sprawie za uchybiający sprawiedliwości społecznej ze wskazaniem jego unieważnienia należało uznać za skargę kasacyjną.
Stosownie do art.175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które stanowią, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich /§ 2/ oraz że skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej /§ 3/.
R. U. nie jest żadną z osób wymienionych w art.175 ppsa i jest to wystarczająca przesłanka do stwierdzenia, że sporządzona i wniesiona przez niego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, w konsekwencji czego podlega odrzuceniu na podstawie art.178 ppsa.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.