Uzasadnienie
Sygn. I SA/Lu 168/21
K. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. uchylającą w całości decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. i uchylającą w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. oraz orzekającą o wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego [...] – w wysokości [...] zł.
W dniu [...] października 2021 r., wpłynęło do Sądu pismo skarżącego datowane na dzień [...] października 2021 r., w którym pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie i wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.