Postanowienie WSA w Lublinie z 17 marca 2006 r., I SA/Lu 172/06

Sąd

Dnia 17 marca 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 17 marca 2006 roku na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanawia - odrzucić skargę.

Skład

sędzia NSA Danuta Małysz przewodniczący

Uzasadnienie

Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...], Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...], Nr [...], stwierdzająca nieważność decyzji Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...] w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej.

W pouczeniu zawartym w końcowej części uzasadnienia decyzji wskazano, iż może być ona zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w terminie 30. dni od daty doręczenia jej postanowienia.

Powyższa decyzja doręczona została stronie – J. P. dnia 28 grudnia 2005 roku.

W dniu 25 stycznia 2005 roku J. P. nadał w Urzędzie Pocztowym przesyłkę poleconą nr [...] zawierającą skargę na decyzję, o której mowa wyżej. Przesyłka ta zaadresowana była do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i została w nim odebrana dnia 30 stycznia 2006 roku.

Ponieważ stosownie do art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ skargi nie wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego, lecz wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w dniu 31 stycznia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przesłał wymienioną skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej, jako organowi właściwemu.

Dyrektor Izby Skarbowej otrzymał przedmiotową skargę w dniu 2 lutego 2006 roku, zaś dnia 3 marca 2006 roku przesłał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art.53 § 1 powołanego prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym – jak wynika z art.83 § 3 tej ustawy – oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Jednocześnie jednak - co wskazano już wyżej – art.54 § 1 powołanej ustawy stanowi, iż skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.

Aby zatem skarga przesłana za pośrednictwem Poczty Polskiej mogła być uznana za wniesioną w terminie wskazanym w art.53 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi koniecznym jest jej nadanie w tym terminie w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, którego działanie jest przedmiotem skargi /w sprawie niniejszej – na adres Dyrektora Izby Skarbowej /. Tylko bowiem w takim przypadku spełnione są wynikające w przytoczonych przepisów wymogi: 1/ wniesienia skargi w przepisanym terminie oraz 2/ wniesienia jej za pośrednictwem właściwego organu.

W sytuacji, gdy skarga nadesłana została do organu niewłaściwego /w stanie sprawy – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie/ organ ten przesyła skargę organowi właściwemu. Skoro jednak za datę wniesienia skargi za pośrednictwem organu może być uznana tylko data, w której skarga nadana została na adres tego organu, to w przedstawionej sytuacji datą wniesienia skargi jest data, w jakiej organ niewłaściwy przesłał skargę organowi właściwemu.

Jak wskazano wyżej, zaskarżona w sprawie decyzja doręczona została stronie dnia 28 grudnia 2005 roku, termin do wniesienia skargi upłynął więc z dniem 27 stycznia 2006 roku.

Natomiast oddanie w polskim urzędzie pocztowym skierowanej do Dyrektora Izby Skarbowej przesyłki zawierającej skargę nastąpiło w dniu 31 stycznia 2006 roku, tj. po upływie przepisanego terminu.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga w sprawie niniejszej wniesiona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art.58 § 1 pkt 2 i § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.