Postanowienie WSA w Lublinie z 9 listopada 2007 r., I SA/Lu 176/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 9 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2001 r. – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia NSA Danuta Małysz przewodniczący

Uzasadnienie

A. M. P. i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2001 r., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdził, iż wniosek ten uzasadniają "okoliczności wskazane przez Skarżącego w treści niniejszej skargi".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.

Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, niepubl. – Lex Polonica).

Jak wskazano, skarżący nie przywołał okoliczności, które pozwalałyby stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Również z akt sprawy – zdaniem Sądu - nie wynika, aby wykonanie tej decyzji mogło sprowadzić skutki, o jakich mowa. Sam fakt, że zaskarżona decyzja może okazać się wydaną z naruszeniem prawa, nie przesądza jeszcze o zasadności wniosku o wstrzymanie jej wykonania, bowiem w takim przypadku, gdyby decyzja została wykonana i w związku z tym powstałaby nadpłata, zostanie ona stronie zwrócona wraz z należnymi odsetkami.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.