Postanowienie WSA w Lublinie z 8 maja 2008 r., I SA/Lu 176/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 8 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi S. R. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji. i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: - odrzucić skargę.

Skład

Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka - Szpringer

Uzasadnienie

W dniu 21 marca 2008 r. skarżący S. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...].

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca i 28 marca 2008 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skarżący otrzymał w dniu 4 kwietnia 2008 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął dnia 11 kwietnia 2008 r. Wpis nie został uiszczony, nie została także podpisana skarga.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata z zastrzeżeniem § 2 i 3. Natomiast § 3 cytowanego przepisu stanowi, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Jak zostało wskazane na wstępie, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 złotych w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Mimo upływu zakreślonego terminu brak fiskalny nie został uzupełniony.

Z kolei na podstawie art. 57 § 1 oraz art. 46 § 1 pkt 4 skarga powinna zawierać podpis strony albo jej pełnomocnika. Stosując wykładnię systemową należy odnieść się do rozumienia pojęcia "podpis" na tle art. 78 kodeksu cywilnego. W świetle tej regulacji najistotniejsza cechą podpisu jej jego własnoręczność. Musi to być zatem znak ręczny pochodzący od danej osoby pozwalający na jej identyfikację. Bez znaczenie przy tym jest czy podpis będzie czytelny, nieczytelny czy skrócony. Wykluczony jest jednak podpis odtworzony mechanicznie (wyrok NSA z dnia 10 listopada 2006 r., II FSK 1144/05, Lex nr 291823) np. poprzez faksymile czyli pieczątkę odtwarzającą własnoręczny podpis. Analogicznie, definicji podpisu nie wypełnia także kopia podpisu na dokumencie stanowiącym kserokopię oryginału. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż skarga S. R. zawierała brak formalny w postaci braku własnoręcznego podpisu. Co prawda, skarga będzie skutecznie wniesiona mimo, iż stanowi kserokopię oryginału lecz musi ona zostać dodatkowo podpisana przez stronę. Tego w wyznaczonym terminie skarżący nie uczynił co stało się podstawą do odrzucenia skargi.

W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 skargę należało odrzucić.