Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 24 stycznia 2017 r. złożonym wraz ze skargą kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 182/16 skarżąca zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie jednak z art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy) w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W niniejszej sprawie takim zwolnieniem skarżąca została objęta. Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2016 r., referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Orzeczenie to oznacza, że skarżąca została w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniona od kosztów sądowych.
Co więcej przyznane tym postanowieniem prawo pomocy nie zostało dotychczas cofnięte ani zmienione, a tym samym skarżąca korzysta ze zwolnienia od kosztów przez cały tok postępowania sądowoadministracyjnego, aż do jego prawomocnego zakończenia. Nie jest zatem konieczne zwracanie się z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przykładowo po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, na co wskazuje działanie pełnomocnika skarżącej. Jak wyjaśniono wyżej prawo pomocy obejmuje swym zakresem cały tok postępowania (również postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym).
Konkludują, Sąd (referendarz sądowy) nie może wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów w sytuacji gdy prawo pomocy w takim zakresie zostało już stronie udzielone prawomocnym postanowieniem.
W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku strony w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a.