Uzasadnienie
Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania B. N., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...] r. określającej stronie za lipiec 2010 r. kwotę nadwyżki podatki naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, w tym do zwrotu na rachunek bankowy [...] zł.
Wnioskiem z dnia 31 maja 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zainicjowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I FSK 1398/14.
Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 189/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę B. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. Podstawą fatyczną decyzji organu podatkowego było zakwestionowanie okoliczności, że faktury dokumentujące obrót istotny dla sprawy sygn. akt I SA/Lu 191/16 dotyczyły rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Biorąc tę okoliczność pod uwagę postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie sygn. akt I SA/Lu 191/16 zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego w sprawie C 307/16 przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r. w sprawie sygn. akt I FSK 1398/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 dalej: "ppsa") – sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Z przepisu tego wynika, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik, toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Dla wojewódzkiego sądu administracyjnego kwestią wstępną (prejudycjalną) będzie zatem wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi o tym, czy zakwestionowany w skardze akt, czynność lub bezczynność są zgodne z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu (czynności, bezczynności) nie doszło do popełnienia takich uchybień formalnych, które mogły mieć wpływ na jego treść (zob. np. postanowienie NSA w sprawie I GZ 27/12, LEX nr 1136610 i wyrok NSA w sprawie II OSK 2380/10, cbois.nsa.gov.pl).
Jak zaznaczono na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r. w sprawie sygn. akt I FSK 1398/14 skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne: "Czy art. 146 ust. 1 lit. b), art. 147 oraz art. 131 i art. 273 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE 2006r. Nr L 347, s.
1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one uregulowaniom krajowym wyłączającym zastosowanie zwolnienia w stosunku do podatnika, który nie spełnia warunku osiągnięcia odpowiedniego pułapu obrotów za poprzedni rok podatkowy, jak również nie posiada zawartej umowy z podmiotem uprawnionym do zwrotu podatku podróżnym?"
Uwzględniając fakt, że rozpoznawana przez Sąd sprawa dotyczy ustalenia czy strona skarżąca spełniała warunek dotyczący osiągnięcia obrotów za poprzedni rok podatkowy w kwocie 400.000 zł, uprawniający do zwrotu podatku VAT podróżnym, a brak tych obrotów został potwierdzony nieprawomocnym wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 189/16 Sąd zawieszając postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez TSUE pytania prejudycjalnego w sprawie C 307/16 uznał, że odpowiedź na postawione TSUE pytanie prejudycjalne będzie miała wpływ na wynik sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji.