Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania M. W., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za grudzień 2009 r.
Z akt sprawy wynika, że skarżący pomaga żonie w prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie usług transportowych działającej pod firmą A w R..
W dniu 3 grudnia 2009r. w miejscowości W. funkcjonariusze Wydziału Zwalczania Przestępczości Izby Celnej w B. ujawnili w samochodzie skarżącego, którym kierował, 3000 l oleju znajdującego się w trzech plastikowych zbiornikach o pojemności 1000 l każdy. Po zbadaniu próbek oleju z każdego ze zbiorników ustalono, że olej nie spełniał wymogów jakościowych dla oleju napędowego, a nadto olej ze wszystkich 3 próbek zawierał ślady barwnika Solvent Blue 35.
Organ I instancji po otrzymaniu materiałów z zabezpieczenia towarów i wyników ich badań, wszczął 22 stycznia 2011 r. postępowanie podatkowe wobec skarżącego, a do akt postępowania włączył dowody przekazane przez Naczelnika Urzędu Celnego.
W toku postępowania organ przyjął zeznania skarżącego oraz świadka E.W., która złożyła do akt, między innymi dowodami, 3 faktury nabycia oleju napędowego od dwóch dostawców – z 20 października 2009 r., 14 listopada 2009 r. i 23 listopada 2009 r. i przyjął też wyjaśnienia tych dostawców, w tym świadectwa jakości sprzedanego przez nich oleju.
Decyzją z [...] określił skarżącemu podatek za grudzień 2009 r. w kwocie 5.466 zł.
W uzasadnieniu organ podał, że olej zakupiony przez A w październiku i listopadzie 2009 r. nie jest tym samym olejem, który ujawniony został 3 grudnia 2009 r., stąd faktury zakupu oleju napędowego przedstawione w postępowaniu podatkowym nie dokumentują zapłaty podatku akcyzowego od ujawnionego oleju.
Organ wskazał na art. 8 ust. 2 pkt 4, art. 10 ust. 10, art. 12 i art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku akcyzowym (Dz.U.2009.3.11 ze zm.) i stwierdził, że skarżący posiadał ujawniony 3 grudnia 2009 r. olej napędowy nie spełniający wymogów jakościowych, od którego nie została zapłacona akcyza, stąd podlega on opodatkowaniu według stawki określonej dla pozostałych paliw silnikowych – 1.822 zł / 1000 l.
W odwołaniu pełnomocniczka skarżącego zarzuciła naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1 i art. 187 § 1 ustawy – ordynacja podatkowa (Dz.U.2005.8.60 ze zm. – dalej: "op") poprzez błędne uznanie, że przedłożone faktury zakupu przez A oleju napędowego nie stanowią dowodu zapłaty podatku akcyzowego od ujawnionych 3 grudnia 2009 r. 3000 l oleju. Podniosła, że istotną okolicznością jest fakt ujawnienia znacznie mniejszej ilości oleju niż łączna ilość oleju wynikająca z 3 faktur zakupu i zarzuciła, że organ nie wykazał, iż olej ujawniony nie jest tym samym olejem, którego zakup wykazano fakturami.
Organ odwoławczy podzielił ocenę ustaleń faktycznych dokonaną przez organ I instancji. Stwierdził, że z urzędu ustalono zgodną z normami jakość paliwa sprzedawanego przez wystawców faktur, a ustaleń tych skarżący nie podważył. Wskazał, że w postępowaniu przeprowadzono wszystkie niezbędne dowody, a z zeznań skarżącego z 3 grudnia 2009 r. złożonych w postępowaniu karno skarbowym wynika wprost, iż olej zakupiony według faktury z 23 listopada 2009 r. zlany został do samochodu znajdującego się na terenie firmy i nie przypominał sobie, by używał tego samochodu od tamtej pory.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocniczka M.W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 180, art. 187 § 1 op poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego co do tożsamości oleju ujawnionego w toku kontroli i wcześniej nabywanego na podstawie faktur, a także brak protokołu pobrania próbek oleju z 3 grudnia 2009 r.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem i wydana została z zachowaniem przepisów procedury podatkowej.
Wbrew zarzutom skargi, przed wydaniem decyzji w sprawie niniejszej organ podatkowy z udziałem skarżącego dokonał niezbędnych ustaleń faktycznych (art. 122 op), zebrał dowody pozyskane z urzędu i zaoferowane przez skarżącego (art. 187 § 1 op), swoją oceną objął wszystkie dowody, skonfrontował je wzajemnie i umożliwił skarżącemu wypowiedzenie się co do przeprowadzonych dowodów (art. 191 i art. 192 op).
Organ przytoczył treść przepisów prawa materialnego, które w ustalonych okolicznościach, miały zastosowanie i wyjaśnił z jakich przyczyn nie mógł uznać za dowód zakupu ujawnionego oleju przedłożonych faktur otrzymanych przez A. Zawarta w uzasadnieniach decyzji obu organów podatkowych ocena tych dowodów, jako nieprzydatnych dla ustalenia źródła pochodzenia ujawnionego oleju, nie jest dowolna, bo ma oparcie w szeregu innych dowodów: wyjaśnieniach skarżącego i jego żony, co do procedury stosowanej w działalności gospodarczej przy zakupach oleju zlewanego bezpośrednio po zakupie do samochodów w bazie w R., wyjaśnieniach sprzedawców zafakturowanego oleju napędowego, co do jego jakości udokumentowanej świadectwami [...], sprawozdaniami z badań próbek oleju pobranych zgodnie z protokołem z 3 grudnia 2009 r. (k.16 akt podatkowych) a także okolicznościach ujawnienia przewożonego oleju, co do których skarżący odmówił szczegółowych wyjaśnień, ale konsekwentnie twierdził i podtrzymuje to w skardze, że ujawniony olej był olejem napędowym przeznaczonym do zużycia w prowadzonej przez żonę działalności gospodarczej.
Tryb procedowania w sprawie przez organy podatkowe zgodny był z wyżej wskazanymi przepisami Ordynacji podatkowej, gwarantował skarżącemu czynny udział w postępowaniu wyjaśniającym, w tym korzystanie z uprawnień, o którym mowa w art. 188 op, a ocena zawarta w decyzji, tak w zakresie ustaleń faktycznych, jak i mających zastosowanie w prawie przepisów prawa materialnego, odpowiada wymogom art. 210 § 4 op.
W związku z tym, nieuzasadniony był również zarzut skargi co do naruszenia art. 121 § 1 op. Odmienna od oczekiwanej przez skarżącego ocena zgromadzonych dowodów i na nich oparta, zarzutu tego nie mogła uzasadniać.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002.153,1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.