Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P., po rozpatrzeniu odwołania W. O., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta R. P. z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2019 r.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2019r. do organu I instancji wpłynęły dwie informacje w sprawie podatku od nieruchomości za rok podatkowy 2019, w których W. O. (dalej: podatnik, strona, skarżący) wykazał:
- I. przy ul. K. w R. P.:
- - grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą 981 m2,
- - powierzchnia użytkowa budynków związanych z działalnością gospodarczą - pow. [...] m2,
- - budowle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą [...] zł
- II. przy ul. W. w R. P.:
- - grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o pow. [...]m2,
- - grunty pozostałe o pow. [...] m2,
- - budynki mieszkalne o pow. [...] m2,
- - budynki zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym o pow. [...] m2.
Ostateczną decyzją z dnia [...] ustalono zobowiązanie w podatku od nieruchomości za rok podatkowy 2019 dla nieruchomości położonej przy ul. K. w wysokości [...] zł. W stosunku do nieruchomości przy ul. K. przedmiot opodatkowania organ przyjął na podstawie złożonej informacji (pozostaje ona poza niniejszym sporem). Natomiast w stosunku do nieruchomości położonej przy ul. W. zostało wszczęte z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2019, w ramach którego przeprowadzono oględziny budynku, sporządzając protokół oględzin z dokumentacją fotograficzną obiektu. Wezwano też pracowników podatnika na przesłuchanie w charakterze świadków, jednak wezwanie to okazało się bezskuteczne.
Decyzją z dnia [...] organ I instancji ustalił wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2019 w stosunku do nieruchomości położonej przy ul. W. w wysokości [...] zł, przyjmując do opodatkowania budynek związany z działalnością gospodarczą o pow. [...] m2 oraz grunty związane z działalnością gospodarczą o pow. [...] m2.
W uzasadnieniu decyzji organ odwołał się do treści art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1445 ze zm. – dalej: u.p.o.l.), wskazując, że za grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej rozumie się grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy (podatnika). Wskazał, że skarżący aktem notarialnym nabył w dniu [...] września 2011 r. nieruchomość przy ul. W. w R. P., z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej. Zakupiony budynek wraz z gruntem został wprowadzony do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa podatnika, a koszty zakupu nieruchomości zostały uwzględnione w kosztach działalności gospodarczej, co pozwoliło organowi przyjąć, że jest on związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Organ podkreślił, że podatnik prowadzi dodatkową działalność gospodarczą w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym (zaświadczenie L. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w L. z dnia [...]).
Działalność ta bezspornie była prowadzona w obiektach przy ul. K. W postępowaniach podatkowych za lata 2017 – 2018 podatnik twierdził, że działalność ta jest prowadzona również w budynku przy ul. W., jednak z uwagi na brak dowodów na tę okoliczność, organy podatkowe nie uznały zasadności tych twierdzeń. Zapadłe decyzje podatkowe za lata 2017 – 2018 są ostateczne i prawomocne.
Z dokonanych ustaleń wynika, że w 2019 r. podatnik dokonywał zakupu i sprzedaży nasion (kwalifikowany materiał siewny). Kwestią sporną pozostawało natomiast to, w którym z budynków (ul. K., czy ul. W.) był dokonywany obrót kwalifikowanym materiałem siewnym. W informacji za 2019 r. podatnik wskazał, że w tym okresie działalność ta była prowadzona wyłącznie w budynku przy ul. W., na powierzchni użytkowej [...] m2. Zdaniem organu, informacja ta nie jest jednak prawdziwa, bowiem działalność w opisanym zakresie podatnik prowadził wyłącznie w budynku przy ul. K. (mimo, że podatnik nie wykazał tej okoliczności w informacji i organ opodatkował tę powierzchnię stawkami odpowiednimi dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą).
Organ wyraził ocenę, że opodatkowany budynek nie był i obecnie nie jest przeznaczony jako budynek mieszkalny, gdyż brak w nim pomieszczeń mieszkalnych, a jego obecny stan techniczny nie pozwala w ogóle na jego użytkowanie. W toku prowadzonego postępowania podatkowego ustalono też, że część powierzchni użytkowej budynku, wykazana w informacji podatkowej – [...] m2, nie jest zajęta na prowadzenie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym, zaś sam fakt posiadania faktur VAT, z których wynika jedynie fakt zakupu i sprzedaży nasion, nie potwierdza, że działalność ta była prowadzona w budynku przy ul. W. Organ wyjaśnił też, że stwierdzone podczas oględzin śladowe ilości rozsypanego ziarna oraz kilka palet umieszczonych w pomieszczeniach biurowych budynku przy ul. W., nie mogą świadczyć o trwałym zajęciu pomieszczeń tego budynku na działalność gospodarczą związaną z obrotem kwalifikowanym materiałem siewnym.
W odwołaniu od decyzji I instancji strona zarzuciła naruszenie art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm. – dalej: O.p.) poprzez wymierzenie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2019 przy zastosowaniu niewłaściwych stawek podatkowych i zawyżenie podatku dla budynku zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym. W ocenie strony naruszono też art. 122 O.p. ustalając błędnie stan faktycznego sprawy i pomijając przedstawione przez podatnika dowody i dokumenty, zwłaszcza okoliczności, że w latach 2016-2019 skarżący prowadził działalność gospodarczą w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym. Argumentowano, że stan techniczny budynku nie ma wpływu na przechowywanie w tym budynku materiału siewnego.
Skarżący wywodził, że organ powinien wyznaczyć nowy termin przesłuchania świadków, a nie z dowodu tego rezygnować. Wskazał, że przeprowadzenie oględzin budynku odbyło się w dniu [...] lipca 2019r. tj. po zakończeniu siewu wiosennego, a przed rozpoczęciem siewu jesiennego. Według skarżącego, organ naruszył prawo materialne, tj. art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. poprzez niezastosowanie tego przepisu i przyjęcie do ustalenia zobowiązania podatkowego stawek od działalności gospodarczej (21 zł/m2).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, podzielając w całości argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że przez "zajęcie" budynku lub jego części (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l.) należy rozumieć faktyczne rzeczywiste wykonywanie konkretnych czynności, działań powodujących dokonanie zamierzonych celów lub osiągnięcie konkretnego rezultatu wynikającego z prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z tym za niezasadne uznano twierdzenie skarżącego, że pojęcie "zajęte" w kontekście brzmienia ww. przepisu jest pojęciem tożsamym z określeniem "przeznaczone".
W ocenie organu odwoławczego, skarżący prowadził działalność w zakresie obrotu materiałem siewnym wyłącznie w budynku przy ul. K. w R. P., o czym świadczy zgromadzony materiał dowodowy, tj: protokół kontroli z dnia [...] marca 2017 r. sporządzony przez pracownika Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w L. - Oddział R. P., kopie faktur zakupu i sprzedaży wystawione przez P.H.U. "W." W. O. (gdzie podano adres przy ul. K.), zeznania świadków (nabywców roślin) o odbiorze zakupionych nasion w budynku przy ul. K. (w roku 2018), protokół oględzin z dnia [...] października 2018 r. pomieszczeń budynkowych (wiata) położonych przy ul. K., gdzie ujawniono przechowywane nasiona do sprzedaży (dokumentacja fotograficzna), protokoły oględzin z dnia [...] lipca i [...] września 2019 r. budynku przy ul. W., gdzie nie stwierdzono przechowywania nasion do sprzedaży. Śladowe ilości rozsypanego ziarna oraz kilka palet umieszczonych w pomieszczeniach biurowych (oględziny z dnia [...] lipca 2019r.) nie mogą świadczyć – w ocenie organu - o trwałym zajęciu pomieszczeń budynku przy ul W. na działalność związaną z obrotem kwalifikowanym materiałem siewnym.
Organ zwrócił uwagę, że budynek przy ul. W. posadowiony jest przy głównej ulicy, od dziedzińca brak jest dojazdu do budynku, posiada bardzo wąskie drzwi wejściowe, które uniemożliwiają przenoszenie dużych worków ze zbożem. Poza tym stan techniczny budynku nie pozwala na jego użytkowanie, co wynika z przedstawionego przez skarżącego zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2012r. wydanego przez Starostwo Powiatowe w R. P. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, prawidłowo zatem opodatkowano powierzchnię użytkową budynku przy ul. W. stawkami podatku dla działalności gospodarczej. Budynek został zakupiony przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.), jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych (poz. 100 i 101) i wbrew zapisom ewidencji gruntów, nie jest w części budynkiem mieszkalnym (co pozostaje poza sporem). Poprzednio wykorzystywany był na pomieszczenia biurowe Komendy Policji, a obecny stan techniczny budynku sprawia, że nie nadaje się on do użytkowania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P., skarżący - wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji – zarzucił:
- 1. naruszenie przepisów postępowania:
- - art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, pominięcie przy wyjaśnianiu stanu faktycznego dowodów w postaci dokumentów - umów potwierdzających zajęcie opodatkowanej nieruchomości pod działalność, polegającą na obrocie materiałem siewnym, jak również faktur VAT potwierdzających realny obrót materiałem siewnym;
- - błędne oparcie rozstrzygnięcia na założeniu, iż skoro w toku kontroli przeprowadzonej w budynku przy ulicy W. w R. P. oraz w toku oględzin dokonanych przez organ podatkowy I instancji urzędnicy organu podatkowego nie zastali towaru w postaci materiału siewnego to oznacza, iż nie jest tam prowadzona działalność gospodarcza związana z obrotem kwalifikowanym materiałem siewnym w sytuacji, gdy podatnik informował organ podatkowy I instancji w toku oględzin, jak i w odwołaniu od decyzji, iż handel i gromadzenie materiału siewnego w budynku koncentruje się w miesiącu marcu i wczesną jesienią (przed zasiewami, które mają miejsce dwa razy w roku), zaś obrót materiałem siewnym potwierdzony jest stosownymi dokumentami rachunkowymi; w ocenie strony pojęcie "zajęcia" budynku na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym nie polega też na tym, iż materiał siewny ma być zeskładowany w lokalu w każdym czasie,
- - przeprowadzenia dowodu z oględzin w czasie, gdy handel materiałem siewnym w ogóle się nie odbywa (oględziny miały miejsce w dniu [...].07.2019 r., a więc po okresie obrotu wiosennego tym towarem i po terminach wysiewu materiału w gruncie, gdy handel wygasa aż do końca sierpnia - września, tj. do sezonu zimowego), pomimo iż zarówno w poprzednich odwołaniach od decyzji, jak i w pismach składanych w toku postępowań za lata 2016-2019, podatnik wyraźnie wskazywał, że handel materiałem siewnym ma charakter sezonowy i odbywa się łącznie przez ok. dwa miesiące w roku, od marca do ok. początku maja - dla obrotu wiosennego i od początku września do końca września - dla obrotu jesiennego,
- - nielogiczne przyjęcie, iż stan techniczny budynku wpływa na możliwość przechowywania materiału siewnego w sytuacji, gdy już w toku postępowań podatkowych za poprzednie lata podatnik wykazał, iż budynek przy ulicy W. w obecnym stanie (nieremontowany) jest bardzo dobrym miejscem na przechowanie materiału siewnego w okresach wiosna / jesień każdego roku (brak potrzeby ogrzewania, brak możliwości przemarzania),
- - całkowite pominięcie przez organ I instancji w ustaleniach stanu faktycznego pisemnych wyjaśnień samego podatnika, jak również pisemnych oświadczeń świadków, potwierdzających rozładunek i załadunek materiału siewnego w magazynie przy ulicy W., a później przewożenie do drugiego punktu handlowego przy ulicy K., gdzie odbywał się odbiór finalny towaru przez kupujących (w lokalu przy ulicy K. rolnik odbierał towar i otrzymywał rachunek, do daty sprzedaży materiał siewny przechowywany był przy ulicy W.),
- - nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań świadków zawnioskowanych przed organem I instancji,
- 2. naruszenie prawa materialnego:
- - oparcie decyzji na błędnej wykładni przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l., iż do zastosowania stawki preferencyjnej określonej w/w przepisem niezbędne jest faktyczne zajęcie budynku, co organ rozumie jako ciągły aktywny handel w sytuacji, gdy skarżący zajął i przeznaczył w rzeczywistości w/w lokal na cele wyłącznie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym, który odbywa się nie przez cały rok, a jedynie sezonowo, czego dowodzą zakontraktowane odbiory materiału siewnego,
- - art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l. poprzez niezastosowanie w/w przepisu i przyjęcie do ustalenia zobowiązania stawek najwyższych w sytuacji, gdy zobowiązanie podatkowe winno być wymierzone z zastosowaniem stawek dla budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym, ze stawką [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, a nie [...] zł jak wymierzono w niniejszej sprawie.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organ dopuścił się wadliwej wykładni pojęcia "zajęcia budynku" i utożsamił je z rzeczywistym wykonywaniem konkretnych czynności handlu materiałem siewnym, nie uwzględniając sezonowości takiej sprzedaży, a zatem i magazynowania. Tymczasem "zajęte" odczytywać należy jako "przeznaczone".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, poparł stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miała okoliczność, czy w realiach rozpatrywanej sprawy może znaleźć zastosowanie stawka podatku od nieruchomości określona w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c u.p.o.l., dotycząca budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym. Przypomnieć przy tym należy, że sprawa dotyczy opodatkowania jednej z posiadanych przez podatnika nieruchomości, tj. nieruchomości przy ul. W. w R. P., stanowiącej działkę o nr [...] o powierzchni [...] ha, zabudowaną budynkiem o powierzchni [...] m2.
Z art. 5 u.p.o.l. (w stanie prawnym obowiązującym w 2019 r.) wynika, że:
- 1. Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie:
- 1) od gruntów:
- a) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków – [...] zł od 1 m2 powierzchni,
- b) pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych – [...] zł od 1 ha powierzchni,
- c) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – [...] zł od 1 m2 powierzchni;
- 2) od budynków lub ich części:
- a) mieszkalnych – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,
- b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,
- c) zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,
- d) związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń – [...]zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,
- e) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej;
- 3) od budowli - 2% ich wartości określonej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 3-7.
Podatek od nieruchomości jest podatkiem typu majątkowego, ale ustawodawca z przyczyn społecznych i gospodarczych niektóre grupy nieruchomości postanowił opodatkować stawkami niższymi. Najniższą stawkę maksymalną przewidziano w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a) u.p.o.l. dla budynków mieszkalnych lub ich części, znacznie wyższą dla budynków pozostałych lub ich części (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e), jeszcze wyższą dla budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c), a najwyższą dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b). Z powyższego zatem wynika, że omawiana kwestia ma zasadnicze znaczenie dla wysokości obciążającej podatnika należności podatkowej.
W ocenie Sądu, należy zgodzić się z organem co do tego, że podatnik nie przedstawił wiarygodnych dowodów na okoliczność zajmowania w rozpatrywanym roku podatkowym budynków położnych przy ul. W. na działalność gospodarczą, polegającą na obrocie kwalifikowanym materiałem siewnym. Jak słusznie podkreślił organ, prowadzenie działalności gospodarczej mającej za przedmiot obrót kwalifikowanym materiałem siewnym w budynkach przy ul. W. nie wynika ani z treści złożonych w toku postępowania faktur nabycia i sprzedaży materiału siewnego, ani z wielokrotnych oględzin przeprowadzonych przez organ podatkowy (protokół oględzin z dnia [...] lipca 2019 r. wraz z dokumentacją zdjęciową; protokół oględzin z dnia [...] września 2019 r. wraz z dokumentacją zdjęciową, a także protokół oględzin budynku przy ul K. z dnia [...] października 2018 r. wraz ze zdjęciami), ani też z kontroli ze strony Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w L. Oddziału w R. P. Jakkolwiek w zaświadczeniu o dokonaniu wpisu podatnika do ewidencji przedsiębiorców na podstawie art. 84 ust. 6 ustawy o nasiennictwie jako miejsce prowadzenia działalności w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym wymienione zostały nieruchomości położone przy ul. K. i ul. W. (k. 3 akt administracyjnych), to jednak podatnik nie przedstawił organom podatkowym dowodów na okoliczność faktycznego zajęcia budynku (jego części) przy ul. W. na omawianą działalność gospodarczą.
Co więcej, stosownie do protokołów z oględzin i towarzyszącej im dokumentacji zdjęciowej wynika, że budynki na działce przy ul. W. nie nadają się do użytkowania ze względu na stan techniczny istniejący w omawianym roku podatkowym (taki stan techniczny potwierdził wcześniej Starosta Powiatowy w zaświadczeniu z dnia [...] stycznia 20102 r., w oparciu o ocenę techniczną dokonaną przez biegłego – H. M. Wskazał on, że "budynki mogą być użytkowane po wykonaniu prac zgodnie z wcześniej opracowanym i zatwierdzonym projektem budowlanym, uzgodnieniami i warunkami pozwolenia na budowę oraz po uzyskaniu pozwolenia na ich użytkowanie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego" – k. 85 akt administracyjnych). Jak wynika bowiem z pisma Starostwa Powiatowego w R. P. z dnia [...] sierpnia 2018 r. (k. 87 akt administracyjnych), od 2012 r. nie toczyło się żadne postępowanie dotyczące wydania pozwolenia na budowę.
Podatnik wskazał wprawdzie w skardze, a wcześniej w odwołaniu, że stwierdzony stan techniczny nie uniemożliwiał prowadzenia opisywanej działalności, jednak należy podkreślić, że twierdzenia te nie są wiarygodne w związku z opisanym stanem budynku w protokołach oględzin. Wskazano tam m.in., że dostęp do budynku jest ograniczony – nie ma bezpośredniego dojazdu do budynku od strony dziedzińca, co uniemożliwiałoby załadunek. Pomieszczenia są niewielkie, rozdzielone ścianami działowymi, a korytarze wąskie (poprzednio był tam komisariat policji). Wejście do budynku jest bardzo wąskie, nieadekwatne do realnych potrzeb związanych z transportem worków z materiałem siewnym. Stan techniczny stwierdzony przez pracowników organu wskazuje nie tylko na brak estetyki wnętrza budynku i odłączenie wszystkich mediów (prąd, woda, ciepło), ale na zagrożenie dla życia i zdrowia osób korzystających z obiektu (uginające się posadzki i schody, zagrzybienie), jak też na brak jakiegokolwiek zabezpieczenia zewnętrznego (stwierdzono powybijane okna, odchody zwierzęce), co zaprzecza – z punktu widzenia racjonalności przedsiębiorcy – magazynowaniu tam materiału przeznaczonego do dalszej odsprzedaży.
Wizytujący nieruchomość nie stwierdzili też śladów gromadzenia tam nasion, pomimo że oględzin dokonywano w dwóch różnych okresach: w lipcu i we wrześniu. Biorąc pod uwagę nawet twierdzenia podatnika o sezonowości działalności związanej z obrotem materiałem siewnym stwierdzić należy, że pomieszczenia nosiłyby ślady zakończonego sezonu wiosennego, gdy tymczasem w pomieszczeniu było tylko kilka palet. Podobnie było we wrześniu, podczas gdy podatnik wskazał, że od początku tego miesiąca trwa sezon jesienny. Przesłuchani w sprawie świadkowie, będący odbiorcami nasion wskazali zgodnie, że materiał siewny odbierali zawsze z ul. K. (w trakcie oględzin stwierdzono tam worki ze zbożem). Oświadczenia pisemne złożone przez pracowników podatnika – P. W. i M. M., z których wynika, że materiał siewny przewożony był z magazynu przy ul. W. na ul. K. (deklarowali oni, że brali udział w załadunku i rozładunku) nie zostały w żaden sposób uwiarygodnione.
W szczególności podkreślić należy, że osoby te, wezwane w charakterze świadków, nie stawili się na przesłuchanie oświadczając, że przebywają w podróży służbowej. Okoliczność ta w żaden sposób nie została jednak uprawdopodobniona. W tych warunkach organ, dysponując już materiałem pozwalającym na rozstrzygnięcie sprawy, miał pełne prawo by zaniechać ponownego wezwania wskazanych osób celem ich przesłuchania i dokonać stosownej weryfikacji zebranych dowodów.
Nie ma też racji skarżący, poddając w wątpliwość wykładnię przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit c u.p.o.l. dokonana przez organ i wskazując, że znajdujące się tam pojęcie "zajęte" jest tożsame z pojęciem "przeznaczone". Z wykładni językowej tego przepisu wynika, że zajęcie, a więc zgodnie z potocznym rozumowaniem tego określenia "zapełnienie, wzięcie w użytkowanie, w posiadanie" (Słownik języka polskiego pod red. St. S., W. 1981 r., t. III, s. 910-911) budynku lub jego części na prowadzenie, realizowanie, kontynuowanie tego co jest wyrażone w rzeczowniku będącym dopełnieniem (tu: obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym) działalności gospodarczej (Słownik języka polskiego pod red. S. S., W. 1979, t. II, s. 945), oznacza opodatkowanie tego budynku lub jego części preferencyjną, bo niższą stawką podatku od nieruchomości. Powyższa wykładnia daje jednoznaczne wnioski co do tego, że tylko faktyczne zajęcie budynku lub jego części na realizowanie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym prowadzi do możliwości jego opodatkowania stawką preferencyjną.
Tym samym nie jest wystarczające do jej zastosowania tylko posiadanie tego budynku lub jego części przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w omawianym zakresie. Także sięgając do wykładni systemowej wewnętrznej należy wskazać na rozróżnienie przez ustawodawcę pojęć "zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c, d i e u.p.o.l.)" oraz "związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. b u.p.o.l.)". Niewątpliwie należy przyjąć, że pojęcie "związane z działalnością gospodarczą" jest pojęciem szerszym od pojęcia "zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej". Niewątpliwie ustawodawca w sposób celowy dokonał rozróżnienia terminologicznego w art. 5 u.p.o.l. wprowadzając dwa odrębne określenia "związany z działalnością gospodarczą" i "zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej". Za wnioskiem, iż to drugie z wspomnianych określeń ma węższe znaczenie przemawia między innymi to, że budynki "zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej" określonego rodzaju, korzystają z preferencyjnych stawek opodatkowania podatkiem od nieruchomości (tak: wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn akt II FSK 2509/10, którego tezę można odnieść wprost do oceny niniejszej sprawy, co wynika też z uzasadnienia tego wyroku).
W rezultacie prawidłowy jest wniosek organu, w myśl którego nic nie wskazuje na wiarygodność twierdzeń podatnika, aby miało być inaczej niż przyjął organ i obrót kwalifikowanym materiałem siewnym miał być prowadzony także w budynkach przy ul. W. w R. P. Oznacza to, że powierzchnia gruntów i budynków winna być opodatkowana podatkiem od nieruchomości według stawek właściwych dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit a i art. 5 ust. 1 pkt 2 lit b u.p.o.l.).
Poza sporem pozostawała okoliczność zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej powierzchni mieszkalnej budynków usytuowanych przy ul. W. w 2019 r. (powierzchnia [...] m² według ewidencji gruntów i budynków, gdzie prawdopodobnie popełniono błąd przy wpisie – k. 84 akt administracyjnych) wraz z pozostałą powierzchnią, która wyniosła łącznie [...] m2. Organ zasadnie zastosował stawki podatkowe, wynikające z Uchwały Nr [...] Rady Miasta R. P. z dnia [...] listopada 2016 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie Miasta R. P. (Dz.U.Woj.L. Z [...] grudnia 2016 r., poz. 5077).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w wyroku.