Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...] Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...], Nr [...], w sprawie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych
W pouczeniu zawartym w końcowej części uzasadnienia decyzji wskazano, iż może być ona zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w terminie 30. dni od daty jej doręczenia.
Powyższa decyzja doręczona została stronie dnia 20 stycznia 2006 roku, przez wydanie przesyłki do rąk pełnoletniego domownika.
W dniu 20 lutego 2006 roku L. J. nadał w Urzędzie Pocztowym przesyłkę poleconą nr [...] zawierającą skargę na decyzję, o której mowa wyżej. Przesyłka ta zaadresowana była do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i została w nim odebrana dnia 22 lutego 2006 roku.
Ponieważ stosownie do art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ skargi nie wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego, lecz wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w dniu 23 lutego 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przesłał wymienioną skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej, jako organowi właściwemu.
Dyrektor Izby Skarbowej otrzymał przedmiotową skargę w dniu 27 lutego 2006 roku, zaś dnia 24 marca 2006 roku przesłał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art.53 § 1 powołanego prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym – jak wynika z art.83 § 3 tej ustawy – oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Jednocześnie jednak - co wskazano już wyżej – art.54 § 1 powołanej ustawy stanowi, iż skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.
Aby zatem skarga przesłana za pośrednictwem Poczty Polskiej mogła być uznana za wniesioną w terminie wskazanym w art.53 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi koniecznym jest jej nadanie w tym terminie w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, którego działanie jest przedmiotem skargi /w sprawie niniejszej – na adres Dyrektora Izby Skarbowej /. Tylko bowiem w takim przypadku spełnione są wynikające w przytoczonych przepisów wymogi: 1/ wniesienia skargi w przepisanym terminie oraz 2/ wniesienia jej za pośrednictwem właściwego organu.
W sytuacji, gdy skarga nadesłana została bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego sąd ten przesyła skargę właściwemu organowi /tu – Dyrektorowi Izby Skarbowej /. Skoro jednak za datę wniesienia skargi za pośrednictwem organu może być uznana tylko data, w której skarga nadana została na adres tego organu, to w przedstawionej sytuacji datą wniesienia skargi jest data, w jakiej sąd przesłał skargę właściwemu organowi.
Jak wskazano wyżej, zaskarżona w sprawie decyzja doręczona została stronie dnia 20 stycznia 2006 roku, termin do wniesienia skargi upłynął więc z dniem 21 lutego 2006 roku.
Natomiast oddanie w polskim urzędzie pocztowym skierowanej do Dyrektora Izby Skarbowej przesyłki zawierającej skargę nastąpiło w dniu 23 lutego 2006 roku, tj. po upływie przepisanego terminu.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga w sprawie niniejszej wniesiona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art.58 § 1 pkt 2 i § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.