Uzasadnienie
D. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], utrzymującą w mocy rozstrzygniecie organu podatkowego I instancji w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe A. spółki z o.o. w L. z tytułu podatku od towarów i usług za okres maj, listopad i grudzień 1999 r., marzec, lipiec i październik 2000 r. oraz maj 2002 wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi.
W dniu 24 maja 2005 r. D. P. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy w dniu 30 maja 2005 r. /k.11/, natomiast w dniu 9 czerwca 2005 r. wpłynął do Sądu wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Po uzupełnieniu braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy postanowieniem z dnia 18 lipca 2005 r. /k.29/ Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie odmówił D. P. przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia strona wniosła sprzeciw, po którego rozpoznaniu postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2005 r. /k.39/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądnym zakresie.
Zażalenia na powyższe postanowienie Sądu zostało oddalone /postanowienie NSA z dnia 3 października 2005 r. – k.52/.
W tym stanie rzeczy w dniu 21 października 2005 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawem przewidziany i odebrane 26 października 2005 r. przez D. P., która jak wynika z potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach niniejszej sprawy – k. 20, 11, 35 akt jest dorosłym domownikiem i szwagierką skarżącego.
Wpis nie został uiszczony.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art.220 (1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - /Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm./ Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak wskazano skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 26 października 2005 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 3 listopada 2005 r. i jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego skarga nie została opłacona.
Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 (3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.