Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 września 2016 r. (sygn. I SA/Lu 226/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r.
Następnie do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna M. G., sporządzona i wniesiona przez samego skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz.U. z 2016 r. poz 718 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Skarga kasacyjna jest najbardziej sformalizowanym środkiem prawnym przewidzianym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Świadczy o tym zarówno istnienie tzw. przymusu adwokacko–radcowskiego, który oznacza, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona, tj. napisana i podpisana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.), a także szczególne wymogi dotyczące formy i treści tego środka odwoławczego, o których mowa w art. 176 p.p.s.a.
Wskazany przymus adwokacko–radcowski ma charakter nieusuwalny. Oznacza to, że uchybienie wymogowi sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, nie może zostać usunięte w dalszym toku postępowania.
W okolicznościach niniejszej sprawy wniesiona przez M. G. w dniu 21 grudnia 2016 r. skarga kasacyjna od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została sporządzona przez niego osobiście. Tym samym skarga kasacyjna zawiera brak, którego nie można usunąć w trybie przewidzianym art. 49 § 1 p.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Sąd postanowił, na podstawie art. 178 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia