Uzasadnienie
W dniu 16 kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 16 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Przesyłka polecona, zawierająca przedmiotowe wezwanie, została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 28 kwietnia 2014 r. Termin do dokonania wskazanej w wezwaniu czynności upłynął zatem w dniu 5 maja 2014 r.
W dniu 7 maja 2014 r. skarżący złożył w Sądzie pismo, w którym uzupełnił wskazany brak skargi, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego uzupełnienia.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu i organowi. Strony nie wniosły na postanowienie zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Określenie w niniejszej sprawie wartości przedmiotu zaskarżenia było niezbędne do ustalenia kwoty należnej tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uwzględniając powyższe, przedmiotowa skarga wskutek braku podania wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mogła otrzymać prawidłowego biegu, dlatego też, Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do usunięcia tego braku w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czego jednakże skarżący w zakreślonym terminie nie uczynił.
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.